നിഖി എണിറ്റു അടുക്കളയിൽ പോയി…
അച്ഛൻ – നിങ്ങള് എപ്പോഴാ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകുന്നത്.
” വൈകിട്ട് വരാമെന്ന പറന്നേക്കുന്നത്… ”
പാറുവിന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്ന കാര്യം അണ് അച്ഛൻ ചോദിച്ചത്.
അപ്പോയെക്കും അമ്മയും ചേച്ചിയും പാറു… കഴിക്കാൻ ഉള്ള ഫുഡ് മായി വന്നു..
കഴിച്ചോണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ….
നിഖില – അമ്മേ സന്ദീപേട്ടൻ വിളിച്ചിരുന്നു… അങ്ങോട്ട് വരുന്നില്ലേന്നു ചോദിച്ചു.
അമ്മ – നീയെന്തു പറഞ്ഞു.
നിഖില – ഈ മാസം അവസാനം പോയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്….
അമ്മ -അതിനു ഇനി മുന്നയ്ച്ചയല്ലേ ഉള്ളു…
അച്ഛൻ – മോളെ നീ എങ്ങെനെ യാ പോകുന്നത്, വാവയുമായി ഒറ്റയ്ക്.
നിഖില – അതു ഒന്നും കുഴപ്പമില്ല അച്ഛാ.
അച്ഛൻ – എന്നാ ശരി…
അച്ഛൻ പറഞ്ഞപ്പോ അമ്മ പിന്നാ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല.. ഇനി ഞാനും പോകുന്നത് അറിഞ്ഞാൽ എന്താണാവോ ഉണ്ടാവുക..
വൈകിട്ട് പോകാൻ റെഡി ആയി ഇറങ്ങി …
മുറ്റത്തു ഇറങ്ങി കാറിലേക്കു കയറാൻ ഒരുങ്ങുപോ.. പാറു എന്റെ ബുള്ളറ്റ് തന്നെ നോക്കി നിൽക്യ….
അഹ് നോട്ടം കണ്ടപ്പോയെ എനിക്ക് കത്തി ബൈക്കിൽ പോകാനാണെന്ന്… പക്ഷെ ബാഗ് ഉള്ളോണ്ട് കാറിൽ പോകാന്നു വച്ചു.
നിഖില – എന്താടാ ഇവിടുന്ന് അത്രയല്ലേ ദൂരം ഉള്ളു… നിനക്ക് അവളെ ബൈക്കിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ കുറാച്ചിൽ ആണോ.
” എന്നാ ചേച്ചി ആ ബൈക്കിന്റെ കീ ഇങ്ങു എടുത്തേ… ”
അടുത്ത ഭാഗത്തിന് വേണ്ടി എത്രെ പേര് കാത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് തനിക്കു ഇപ്പോഴും മനസ്സിലായിട്ടില്ല
ബ്രോ…. നിങ്ങൾ വളരെ നന്നായിത്തന്നെയാണ് ഇതുവരെ എഴുതിയത്.. വളരെ നന്നായി ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റി.. എഴുതുമ്പോൾ വായിക്കുന്നവരുടെ മനോഭാവം കൂടി മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രേമിക്കു… ഇത്രയും നന്നായി എഴുതി വന്നിട്ട് പകുതിയിൽ നിർത്തുന്നത് തെണ്ടിത്തരം ആണ്… തുടർന്നു എഴുതും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു..
എഡോ….. പ്ലീസ്… വെറുപ്പിക്കല്ലേ… ബാക്കി എഴുതു… പ്ലീസ്..
എനിക്ക് ഈ സൈറ്റിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കഥ ഇതാണ്. ഇത് ഒന്ന് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തൂടെ