രാഹുൽ: “നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരു വീട്ടിൽ കഴിയുന്നവരാണ്. ആന്റി മരിച്ചതിനുശേഷം അങ്കിൾ വേറെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പുറകെയും പോയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. അങ്കിളിന് ആവശ്യത്തിലധികം സാമ്പത്തിക ശേഷിയുണ്ട്. ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ ഒപ്പിക്കാനോ അങ്കിളിന് ഒരു പ്രയാസവുമില്ല.
പക്ഷേ അങ്കിൾ അത് ചെയ്തില്ല. എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ആന്റിയുടെ എല്ലാ രൂപസാദൃശ്യവുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്കിളിന് അവളോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നിയത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവൾക്കും അങ്കിളിനോട് ഒരു താല്പര്യമുണ്ട്… അത് ഇവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.”
മീര തല താഴ്ത്തി തന്റെ ചുവന്ന സാരിയുടെ തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കളിച്ചു. അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു.
രാഹുൽ: “അതുകൊണ്ട് അങ്കിൾ… ഇവളെ അങ്കിളിന്റെ സുനിതയായിട്ടു തന്നെ കണ്ടോളൂ. എനിക്ക് അതിൽ പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. എന്റേയും ഇവളുടെയും ജീവിതത്തിനെ ഇത് ബാധിക്കില്ല. അങ്കിളിന്റെ ആ സന്തോഷം കാണാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം.”
രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് അങ്കിൾ ആകെ സ്തംഭിച്ചുപോയി. അതേസമയം മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി അങ്കിളിനെ നോക്കി
അങ്കിൾ അല്പനേരം സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. രാഹുൽ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു അലയൊലിയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്ന അങ്കിൾ സോഫയിലിരുന്ന രാഹുലിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അങ്കിൾ: (ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ) “രാഹുലേ… നീ ഈ പറയുന്നത് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചോട്ടെ? എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഇത് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. സുനിത പോയ ആ വേദനയിൽ നിന്ന്, ആ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായും പുറത്തുവരാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. അതിന്റെ പുറമെ നിന്റെയും മീരയുടെയും ഇടയിൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഇത് വെറുമൊരു തമാശയല്ലല്ലോ…”
