പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം] 66

​വേണുവേട്ടന്റെ മുഖം ഒന്ന് ചുവന്നു. ആ പരിഹാസം അദ്ദേഹത്തിന് അത്ര പിടിച്ചില്ല.
​വേണുവേട്ടൻ: “അപ്പൊ അതുകേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് എന്ത് തോന്നി? അവൾ അത് വിശ്വസിച്ചോ?”

​സുനിത: “അവൾക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശ തോന്നി അത് കേട്ടപ്പോൾ. പാവം… അവൾക്ക് നിങ്ങളോടൊപ്പം ഒന്ന് കളിക്കാൻ നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്. മനുഷ്യ… അത് എന്റെ പണിയല്ലേ! അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ ആഗ്രഹം കുത്തി നിറച്ചത് ഞാനല്ലേ? നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ വരുന്നത് ഞാൻ കാരണമാണ്.”

​വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈമുറുക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ “കാമപ്രാന്തൻ” പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു.

​വേണുവേട്ടൻ: “എടീ… എന്നിട്ട് ഇന്നലെ രാത്രി അവർ ശരിക്കും കളിച്ചോ? അത് പറ…”
​സുനിത: “ഹോ… വേണുവേട്ടന് എന്തൊക്കെ അറിയണം! ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തിനാ?”
​വേണുവേട്ടൻ: “പറയെടീ… അതൊക്കെ കേൾക്കുന്നത് ഒരു രസമല്ലേ. നീ പറ…”
​സുനിത ആ കള്ളച്ചിരിയോടെ തുടർന്നു:

​സുനിത: “മം… ഇന്നലെ അവർ കളിച്ചു. കുഴപ്പമില്ല… പക്ഷേ നമ്മുടെ ആ പഴയ കളികളുടെ അത്രയൊന്നും വരില്ല അത്.

ഏ.. അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ..ആ ചെറുക്കന്റെ കുണ്ണ… അന്ന് ഞാൻ മുണ്ടിന്റെ മുകളിൽ കണ്ടതാണല്ലോ. അത്യാവശ്യം വലിപ്പമൊക്കെയുണ്ട്. സുനിത : പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ കുണ്ണയുടെ

പകുതിയേ അവനുള്ളൂ! വലിപ്പമുണ്ടെങ്കിലും ചെക്കന് ഭയങ്കര തിരക്കാണ്. വേഗം അങ്ങ് തീർക്കും. നമ്മുടെ പഴയ ആ പൂരക്കളി ഒന്നും അവനെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല.”

The Author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *