സുനിത: (അല്പം പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “വേണുവേട്ടാ… രാഹുൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ കുണ്ണ ഇനി എഴുന്നേൽക്കില്ലേ എന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കണ്ടേ? ആ ചെക്കന്റെ മുന്നിൽ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ.”
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് കുടഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് തട്ടി.
സുനിത: “എന്നാപ്പിന്നെ നമ്മുടെ ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം തന്നെ തുടങ്ങാം. നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പതുക്കെ വെളിയിൽ പോയി നിൽക്ക്. ഞാൻ എല്ലാം റെഡിയാക്കി വിളിക്കുമ്പോൾ മാത്രം അകത്തേക്ക് വന്നാൽ മതി. പഴയ ആവേശമൊന്നും ചോർന്നു പോയിട്ടില്ലല്ലോ?”
വേണുവേട്ടൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം എന്താണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് നന്നായി അറിയാം. സുനിതയുടെ ഓരോ കളികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനപാഠമാണ്.
വേണുവേട്ടൻ: “എടീ… നീ പഴയ സുനിത തന്നെ! നിന്റെ ഈ കളികൾക്ക് മുന്നിൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പറ്റും? ഞാൻ പുറത്തുണ്ട്… നീ വേഗം റെഡിയാകൂ.”
അദ്ദേഹം പതുക്കെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ ചാരി. ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ മീരയാണെങ്കിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് സുനിതയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണ ബോധ്യമായി.
അകത്ത് വസ്ത്രങ്ങൾ മാറുന്നതിന്റെയും വളകൾ കിലുങ്ങുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം കേൾക്കാം. ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിന് താഴെ സുനിത (മീര) ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റത്തിനായി സ്വയം ഒരുങ്ങുകയാണ്. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
