പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം] 65

​സുനിത: “വേണുവേട്ടാ… നോക്കൂ, വടിച്ചു മിനുക്കിയ പൂറാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും വൃത്തിയുള്ളത് വേണമല്ലോ… അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാം മുൻകൂട്ടി ശരിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതാ… നിങ്ങളുടെ സുനിത പഴയതുപോലെ തന്നെ വൃത്തിയായി നിൽക്കുന്നു.”
​വേണുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു.

തന്റെ സുനിതയ്ക്ക് വൃത്തിയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്നും നിർബന്ധമായിരുന്നു. മീരയുടെ ശരീരത്തിൽ ഇത്ര കൃത്യമായി സുനിതയുടെ ആ ശീലങ്ങൾ വരുന്നത് കണ്ട് അദ്ദേഹം ശരിക്കും സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിൽ, യാതൊരു രോമവുമില്ലാത്ത ആ വെളുത്ത പ്രദേശം അതീവ വശ്യമായി കാണപ്പെട്ടു.

​വേണുവേട്ടൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “സുനിതേ… നീ… നീ ശരിക്കും എന്നെ ഞെട്ടിക്കുകയാണ്. മീരയുടെ ഈ ശരീരത്തിൽ നീ ഇത്രയും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. ആ മണം… ആ വൃത്തി… എല്ലാം എന്റെ പഴയ സുനിത തന്നെ.”
​അദ്ദേഹം പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി അവളുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. ആ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ചർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന നേർത്ത ഗന്ധം അദ്ദേഹത്തെ ലഹരി പിടിപ്പിച്ചു. സുനിത പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തല തന്റെ തുടകളിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​സുനിത: . ഈ പട്ടുപോലെയുള്ള ചർമ്മം നിങ്ങളുടെ ആവേശത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. പണ്ട് നിങ്ങൾ ഇതിൽ മുഖമമർത്തി കിടക്കുമായിരുന്നില്ലേ… അതുപോലെ ചെയ്തോളൂ…”

​അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ഇടുപ്പ് ഒന്ന് പൊക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ നീക്കി. അവരുടെ ശ്വാസം മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു

The Author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *