പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം] 65

പൂർണ്ണ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്ന സുനിതയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ മുഖമമർത്തി. വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ ചർമ്മത്തിന്റെ മിനുസവും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും കലർന്ന ആ വശ്യത അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​വേണുവേട്ടൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ ആ പൂറിന്റെ ഇതളുകൾ വിടർത്തി. വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആ ചുവന്നു തുടുത്ത ഇതളുകൾ പതുക്കെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ വശ്യമായ മാംസളമായ ഭാഗത്തിന്റെ നടുവിൽ തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന കന്തിന്റെ മുകളിൽ അദ്ദേഹം പതുക്കെ ഒരു ചുംബനം നൽകി.

​ആ നിമിഷം സുനിതയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചു. ഒരു വരാൽ മീൻ വെള്ളത്തിന് വെളിയിൽ കിടന്ന് പുളയുന്നതുപോലെ അവൾ വേണുവേട്ടന്റെ കൈകളിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലമുടിയിൽ ആഞ്ഞു മുറുകി.

​സുനിത: “ആഹ്… വേണുവേട്ടാ… ഹാവൂ… എനിക്ക് വയ്യ…”

​അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള ശീല്ക്കാരം പുറത്തുവന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ  അവളുടെ വയറും പൊക്കിളും ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നു താഴുകയായിരുന്നു. വേണുവേട്ടൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ കന്തിന്റെ മുകളിൽ പതുക്കെ തലോടിയപ്പോൾ സുനിതയുടെ കാലുകൾ തളർന്നു പോയി.

​അവൾ പതുക്കെ ആ പഴയ കട്ടിലിലേക്ക് പിന്നോട്ട് വീണു. ആ മഞ്ഞ സാരി തറയിൽ കിടക്കുന്നു, മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ചിതറി വീഴുന്നു. വേണുവേട്ടൻ വിടാതെ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ മുഖമമർത്തി ആവേശത്തോടെ നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

The Author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *