പെട്ടെന്ന് അവൾ തന്റെ വായ പതുക്കെ തുറന്ന് ആ വണ്ണമുള്ള കരുത്തിനെ ഉള്ളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു.
വേണുവേട്ടൻ: “ആാാഹ്… സുനിതേ… പതുക്കെ… എനിക്ക് വയ്യ!”
വേണുവേട്ടൻ തന്റെ വിരലുകൾ സുനിതയുടെ മുടിയിൽ (മീരയുടെ ആ ഇടതൂർന്ന മുടിയിൽ) ആഴ്ത്തി. സുനിത അതീവ നൈപുണ്യത്തോടെ അത് അകത്തേക്ക് ഇറക്കാനും പുറത്തെടുക്കാനും തുടങ്ങി. അവളുടെ കവിളുകൾ വികസിക്കുന്നതും കണ്ണുകൾ പാതി അടയുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആ മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഗന്ധം കലർന്ന ആ മുറിയിൽ സുനിത തന്റെ വേണുവേട്ടനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നാവുകൊണ്ടുള്ള ആ കളി വേണുവേട്ടനെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി കഴിഞ്ഞു.
വേണുവേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ കാമപ്രാന്തൻ സർവ്വശക്തിയോടെയും പുറത്തുവന്നു. സുനിതയുടെ ആ നാവുകൊണ്ടുള്ള കളിയിൽ അദ്ദേഹം സ്വർഗ്ഗത്തോളമെത്തിയെങ്കിലും, തന്റെ കരുത്ത് അവൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കാനുള്ള വാശി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ തിരതല്ലി.
അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് ആ പഴയ കട്ടിലിലേക്ക് അവളെ കമിഴ്ത്തി കിടത്തി. സുനിതയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത പിൻഭാഗം ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു വിസ്മയം പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. മീരയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടികൾക്കിടയിൽ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ വശ്യത വേണുവേട്ടനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
വേണുവേട്ടൻ തന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി. ഠേ… ഠേ! ആ വലിയ ചന്തിയിൽ അദ്ദേഹം ആഞ്ഞു രണ്ടടി കൊടുത്തു. ആ മാംസളമായ ഭാഗം ഒന്നാകെ ഒന്നു തുളുമ്പി നിന്നു.
സുനിത: “ആഹ്… വേണുവേട്ടാ… വേദനിക്കുന്നു… എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അടിക്കുന്നത്?” അവൾ പതുക്കെ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
