വേണുവേട്ടൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “സുനിതേ… ഇത്… ഇത് ഭയങ്കര ചെറിയ തുളയാണല്ലോ. എന്റെ ഈ വണ്ണമുള്ള സാധനം ഇതിലേക്ക് കേറ്റിയാൽ ഇത് പൊട്ടിപ്പോകുമല്ലോടീ. മീരയ്ക്ക് ഇത് താങ്ങാൻ പറ്റുമോ?”
സുനിത പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ സുനിതയുടെ ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി വേണുവേട്ടന്റെ മുഖം പതുക്കെ തഴുകി.
സുനിത: “എന്റെ വേണുവേട്ടാ… പേടിക്കണ്ട. പുറമെ കാണുന്നതുപോലെയല്ല ഇത്. ഉള്ളിൽ ഞാനല്ലേ? നിങ്ങളുടെ ഈ വണ്ണവും കരുത്തും ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഈ ശരീരത്തെ ഞാൻ പാകപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ… അല്പം വേദനിച്ചാലും ആ പഴയ സുഖം കിട്ടാൻ ഈ ഒരു ‘പൊട്ടൽ’ ഒക്കെ വേണമല്ലോ.”
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ രഹസ്യഭാഗം ഒന്ന് വിടർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ചർമ്മം ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി.
സുനിത: “നിങ്ങൾ പതുക്കെ ഒന്ന് മുട്ടിച്ചു നോക്കൂ… എന്നിട്ട് സാവധാനം അങ്ങ് കേറ്റിക്കോ. പൊട്ടിയാലും സാരമില്ല… അത് നിങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളമായിരിക്കട്ടെ. ആ രാഹുലിന്റെ നിങ്ങളുടെ കുണ്ണ എണീക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ ആ നാവുകൾക്ക് നമുക്കിന്ന് മറുപടി കൊടുക്കണം!”
അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം കൂടി അകത്തി വെച്ച്, ഇടുപ്പ് ഒന്ന് പൊക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുത്തിനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി. വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ നനഞ്ഞ ഇതളുകളിൽ തഴുകി.
വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ ആ വണ്ണമുള്ള കരുത്ത് മീരയുടെ ആ ചെറിയ തുളയ്ക്ക് താങ്ങാനാവില്ലെന്ന പേടി അദ്ദേഹത്തെ ശരിക്കും അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം നേരെ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഷെൽഫിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ആ കുപ്പിയിലെ വെളിച്ചെണ്ണ അല്പം കയ്യിലെടുത്തു.
