പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

അവൾ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ ചൂടുവെള്ളവും തുണിയുമായി അവന്റെ അരികിലിരുന്നു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ചോര ചിന്തിയ ആ യുവാവിനോട് ഒരു ജ്യേഷ്ഠത്തിക്ക് തോന്നുന്ന അങ്ങേയറ്റത്തെ വാത്സല്യമായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ.

​അവൾ ഓരോ മുറിവിലും പതുക്കെ വെള്ളം മുക്കി തുടച്ചു കൊടുത്തു. വേദന കൊണ്ട് കേശവൻ ഇടയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീവല്ലി മെല്ലെ കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ചോരപ്പാടുകൾ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പ് അവന്റെ തോളിൽ ഉരസി കടന്നുപോയി. ആ സാമീപ്യം കേശവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം സൃഷ്ടിച്ചു. കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കിയ കേശവന് മുന്നിൽ, കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ശ്രീവല്ലിയുടെ രൂപം ഒരൽപം പ്രലോഭനമായി തോന്നി.

​അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് വീണ വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തണുപ്പ് പടർത്തിയെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ അല്പം താഴ്ന്ന അവളുടെ ബ്ലൗസിനിടയിലൂടെയുള്ള ആ വെളുത്ത ചർമ്മവും, ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ നിശ്വാസങ്ങളും അവന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചു. കൈമുട്ടുകൾ കൊണ്ടും കാൽമുട്ടുകൾ കൊണ്ടും ശ്രീവല്ലിയുടെ ശരീരം അവനെ തൊട്ടുരുമ്മുമ്പോൾ, കാമം അവന്റെ രക്തത്തിൽ ആവേശം നിറച്ചു. പുഷ്പ തന്റെ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണാണെന്ന ബോധ്യം ഒരുവശത്ത് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, മുന്നിൽ കാണുന്ന ആ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.