പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ

Pushpa Ariyathe | Author : Gilli Bala

പുറത്ത് കാറ്റ് മരച്ചില്ലകളെ തഴുകി കടന്നുപോകുന്നു. ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. കിടക്കയിൽ, പ്രണയത്തിന്റെ ആവേശം അടങ്ങിയ ശേഷം തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു പുഷ്പയും ശ്രീവല്ലിയും.

പുഷ്പയുടെ കരുത്തുറ്റ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച്, അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും മണം ആസ്വദിച്ച് ശ്രീവല്ലി കിടന്നു.

​അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ട് പുഷ്പ കുറേനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം അപ്പോഴും ക്രമമായിരുന്നില്ല.

​ശ്രീവല്ലി: (മെല്ലെ തലയുയർത്തി നോക്കി)

“എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? നാളെ പോകേണ്ടതല്ലേ… ഒന്ന് ഉറങ്ങിക്കൂടെ?”

​പുഷ്പ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി) “ഈ പുഷ്പരാജിന് ഉറക്കമൊന്നുമില്ലടീ… നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നാൽ ഈ രാത്രി തീരില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.”

​ശ്രീവല്ലി: “ചൈന വരെ പോകണ്ടേ? അവിടെ വലിയ വലിയ ആൾക്കാരാണെന്നാ കേശവൻ പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി. അവിടെ ചെന്നിട്ട് അടിയുണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കരുത്, കേട്ടല്ലോ?”

​പുഷ്പ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​പുഷ്പ: “നീ പേടിക്കണ്ട. ഈ പുഷ്പയെ തൊടാൻ അവിടെ ആരും ജനിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ, നിന്റെ ഈ മുഖം മനസ്സിൽ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ലോഡ് എത്തിച്ച്, പണവുമായി ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചെത്തും. അന്ന് നമുക്ക് ഇതിലും വലിയൊരു ആഘോഷം നടത്താം.”