പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

 

 

 

​കേശവൻ മറുപടി പറയാൻ മടിച്ചു. അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ പാത്രങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുകയായിരുന്നു. ശ്രീവല്ലി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി നിർബന്ധിച്ചു.

 

 

 

​”പറയടാ… നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല. സത്യം പറ, എന്താണ് നിനക്ക് ഏറ്റവും ആകർഷണീയമായി തോന്നാറുള്ളത്?”

 

 

 

 

​കേശവൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെയും നെറ്റിയിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ തങ്ങിനിന്നു. അടുക്കളയിലെ ആ ചൂടിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ആ പ്രത്യേക ഗന്ധം അവനെ വല്ലാതെ ഉന്മത്തനാക്കിയിരുന്നു.

 

 

 

​അവസാനം, ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവൻ പറഞ്ഞു: “വിയർപ്പ്…”

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു മറുപടിയായിരുന്നു അത്. “വിയർപ്പോ?” അവൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ ആവർത്തിച്ചു.

 

 

 

​കേശവൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മുൻപെങ്ങും കാണാത്ത ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. “അതെ ഏട്ടത്തി… പണിയെടുത്ത് തളർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിൽ പൊടിയുന്ന ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളുണ്ടല്ലോ… അതിനോളം ഭംഗി വേറെ ഒന്നിനും ഇല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്.”

 

 

 

 

​അവന്റെ ആ നോട്ടം അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിലേക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി വിരിഞ്ഞു.