കേശവൻ മറുപടി പറയാൻ മടിച്ചു. അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ പാത്രങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുകയായിരുന്നു. ശ്രീവല്ലി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി നിർബന്ധിച്ചു.
”പറയടാ… നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല. സത്യം പറ, എന്താണ് നിനക്ക് ഏറ്റവും ആകർഷണീയമായി തോന്നാറുള്ളത്?”
കേശവൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെയും നെറ്റിയിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ തങ്ങിനിന്നു. അടുക്കളയിലെ ആ ചൂടിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ആ പ്രത്യേക ഗന്ധം അവനെ വല്ലാതെ ഉന്മത്തനാക്കിയിരുന്നു.
അവസാനം, ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവൻ പറഞ്ഞു: “വിയർപ്പ്…”
ശ്രീവല്ലി ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു മറുപടിയായിരുന്നു അത്. “വിയർപ്പോ?” അവൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ ആവർത്തിച്ചു.
കേശവൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മുൻപെങ്ങും കാണാത്ത ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. “അതെ ഏട്ടത്തി… പണിയെടുത്ത് തളർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിൽ പൊടിയുന്ന ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളുണ്ടല്ലോ… അതിനോളം ഭംഗി വേറെ ഒന്നിനും ഇല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്.”
അവന്റെ ആ നോട്ടം അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിലേക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി വിരിഞ്ഞു.
