പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

​കേശവൻ: “ഏട്ടത്തീ… നിങ്ങൾ പാത്രം കഴുകുമ്പോൾ ആ വളകൾ കിലുങ്ങുന്നത് കേൾക്കാൻ നല്ല രസമുണ്ട്. പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ രസം നിങ്ങളുടെ ഈ കിതപ്പ് കേൾക്കാനാണ്.”

​ശ്രീവല്ലി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും കാമവും കലർന്ന ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. നേരത്തെ കേശവൻ തന്റെ വിയർപ്പ് മണത്തപ്പോൾ തുടങ്ങിയ ആ ഒരു വികാരം ഇപ്പോൾ പൂറിൽ ഒരു നനവായി വീണ്ടും പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ആ വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് അവളുടെ കാലുകളിലൂടെ അരിച്ചുകയറി.

​ശ്രീവല്ലി: “നീയിപ്പോ ഒരുപാട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ കേശവാ… സാമി വന്നാൽ ഈ നാവൊക്കെ എവിടെപ്പോകുമോ ആവോ.”

​അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ കഴുകി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, സോപ്പുപത പുരണ്ട അവളുടെ കൈകൾ കേശവന്റെ ഷർട്ടിൽ പറ്റി. അവൻ അത് കാര്യമാക്കാതെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈമുട്ടുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് തട്ടി. ശ്രീവല്ലി അത് തടഞ്ഞില്ല. പകരം, അവൾ അവനിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചായുകയാണുണ്ടായത്. അവളുടെ മുലകൾ അവന്റെ കൈകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഇരുവരും ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.

​അതിരുവിടാൻ പാടില്ലെന്ന് ഉള്ളിൽ തോന്നലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ നിമിഷത്തിന്റെ ആവേശം അവരെ പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. കേശവൻ പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തുടച്ചു കൊടുത്തു.

​കേശവൻ: “പുഷ്പ്പ വരുന്നത് വരെ ഈ വീടിന്റെ രാജാവ് ഞാനാണെങ്കിൽ… ഈ രാജാവിന്റെ റാണി നിങ്ങളാണ് ഏട്ടത്തീ. അത് ആരും അറിയണ്ട.”