പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

​അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുലകൾ അവന്റെ മാറിലേക്ക് ആഞ്ഞമർന്നു. ഷെഖാവത്ത് നൽകിയ അഴുക്ക് കഴുകിക്കളയാൻ കേശവന്റെ ഈ സാമീപ്യം തന്നെ വേണമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ തന്റെ മുഖം അവന്റെ കഴുത്തിന് താഴെയുള്ള വിയർപ്പിൽ അമർത്തി.

​അവർക്കിടയിലെ ദൂരം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായി. ആ രാത്രിയിലെ മഴയും ഇടിമിന്നലും സാക്ഷിയാക്കി, പകയുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഒരു പുതിയ അധ്യായം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

മഴയുടെ തണുപ്പ് മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചുകയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുതപ്പിനുള്ളിലെ ആ ചൂടിൽ, ശ്രീവല്ലി കേശവനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ പോലുമറിയാതെ അവർക്കിടയിലെ ശാരീരികമായ അകലം ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു. പതുക്കെ, കേശവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ സാരിക്കിടയിലൂടെ താഴ്ന്ന് പോയി അവളുടെ ചന്തിയിൽ അമർന്നു. ആ ചലനം അറിഞ്ഞതും ശ്രീവല്ലി ഒന്ന് ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി.

​ശ്രീവല്ലി: (കുസൃതിയോടെ കണ്ണിറുക്കി) “അല്ല കേശവാ… നീയിത് എന്ത് കാണിക്കുവാ?

ഇതാണോ നിന്റെ ആശ്വാസം കൊടുക്കൽ?”

​അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് കേശവൻ പെട്ടെന്ന് പരുങ്ങിപ്പോയി. അവൻ ആകെ വിയർത്തു.

​കേശവൻ: “അയ്യോ… സോറി ഏട്ടത്തീ, അത്… അത് അറിയാതെ പറ്റിയതാ. ഞാൻ കൈ മാറ്റിക്കോളാം.”