പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

​അവൻ ചമ്മലോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു. പക്ഷേ, അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ താഴ്ന്ന് ആ പച്ച ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിൽ ചെന്നു തറച്ചു. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.

​ശ്രീവല്ലി: “എന്താടാ കേശവാ… നോട്ടം അങ്ങോട്ടാണല്ലോ? അവിടെ എന്താ ഇത്ര പ്രത്യേകത?”

​കേശവൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമവും ആരാധനയും ഒരുപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​കേശവൻ: “സത്യം പറയാമല്ലോ ഏട്ടത്തീ… പുഷ്പ ശരിക്കും ഭാഗ്യം ചെയ്തവനാണ്. നാട്ടുകാർക്കൊക്കെ അയാൾ വലിയ ആളായിരിക്കാം , പക്ഷേ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇത്രയും വലിയൊരു സ്വത്തൊക്കെ ഇങ്ങനെ സ്വന്തമാക്കി അനുഭവിക്കാൻ ഭാഗ്യം കിട്ടിയ ആളാണ് അയാൾ എന്നാണ്. ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ പുണ്യങ്ങൾ ഒരുപാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവണം.”

​അവന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ശ്രീവല്ലിക്ക് ലജ്ജയും അതോടൊപ്പം ഒരു ആത്മസംതൃപ്തിയും തോന്നി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ മഴയത്ത്, കേശവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ആളിപ്പടർത്തുകയായിരുന്നു.

കേശവന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശത്തിന് അണപൊട്ടിയതുപോലെയായിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും ചലിച്ചു തുടങ്ങി. പതുക്കെ അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, ആ പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ താഴെ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവന്റെ മുഖം അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ മടക്കുകളിലേക്ക് താഴ്ന്നു, ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം ആവോളം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ മുലകളുടെ ഇടയിലേക്ക് മുഖം അമർത്താൻ ശ്രമിച്ചു.