പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴികൾ പുഷ്പരാജിന്റെ ആളുകളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഷെഖാവത്തിനെ കാത്തുനിന്ന പോലീസുകാർ പോലും ശ്രീവല്ലിയുടെ ആ വരവ് കണ്ട് ഭയന്ന് വഴിമാറിക്കൊടുത്തു. നീല പട്ടുസാരിയും മുറുക്കമുള്ള പച്ച ബ്ലൗസും ധരിച്ച്, നെറ്റിയിൽ വലിയൊരു കുങ്കുമപ്പൊട്ടുമായി അവൾ നടന്നു വരുമ്പോൾ ഒരു റാണിയുടെ ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

​ഷെഖാവത്ത് കിടക്കുന്ന സ്പെഷ്യൽ വാർഡിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ കൂടെ വന്നവരോട് പുറത്ത് നിൽക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവൾ മാത്രം ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു, എന്നിട്ട് പതുക്കെ വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്നും കുറ്റിയിട്ടു.

​മുറിക്കുള്ളിൽ മരുന്നുകളുടെ രൂക്ഷഗന്ധം. തലയിലും ശരീരത്തിലും കെട്ടുകളുമായി, യന്ത്രങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ഷെഖാവത്ത് അവിടെ കിടക്കുകയാണ്. അവന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് ശ്രീവല്ലിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കിടക്കയ്ക്കരികിലേക്ക് നടന്നു.

​ഷെഖാവത്ത് പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. കൺമുന്നിൽ തന്നെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശ്രീവല്ലിയെ കണ്ടതും അവന്റെ ഉള്ളിലെ കോപം ഇരച്ചു കയറി. അവൻ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു, പക്ഷേ ശരീരം അനക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.

​ശ്രീവല്ലി കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ മുറിവേറ്റ തുടയിൽ ബലമായി ഒന്നു പിടിച്ചു.

​ഷെഖാവത്ത്: “ആഹ്…!”

​വേദന കൊണ്ട് അവന്റെ ശരീരം വിറച്ചു, കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ചാടി. അവൾ ആ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി.