പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

 

 

 

 

​”എന്താ സാറേ… വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ? എന്റെ അന്തസ്സിന് മേൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ ഇതിലും വലിയ വേദനയായിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ.” അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

 

 

​അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ പുതപ്പ് നീക്കി. മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ലിംഗത്തിൽ ട്യൂബ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുപോയി.

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി: “കണ്ടോ നിന്റെ അവസ്ഥ? ഇന്നലെ വലിയ ആവേശത്തിലായിരുന്നല്ലോ ഇത് പുറത്തെടുക്കാൻ. ഇതിപ്പോ വെറുമൊരു മാംസക്കഷ്ണം പോലെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടോ? ഇതിലൂടെയാണോ ഇനി നിന്റെ ‘അധികാരം’ വരാൻ പോകുന്നത്?”

 

 

 

​ഷെഖാവത്ത് തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

 

“നിന്നെ… നിന്നെയും ആ കേശവനെയും ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ലടീ… ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കും… അന്ന് നിന്റെ സാമിയെയും ഞാൻ…”

​ശ്രീവല്ലി അവന്റെ മുഖത്തിനടുത്തേക്ക് തന്റെ മുഖം കൊണ്ടുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ തീയായിരുന്നു.

 

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി: “നീ ഇനിയൊരു കാലു കുത്തി നടക്കില്ല ഷെഖാവത്ത്. നടന്നാൽ തന്നെ അത് നിന്റെ അന്ത്യത്തിലേക്കായിരിക്കും. നിന്റെ ഈ ജീവൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ എടുക്കാത്തത് എന്തിനാണെന്നറിയാമോ?

ഇത് എന്റെ സ്വാമിക്ക് വേണ്ടി മാറ്റി വെച്ചതാ. അവൻ വന്ന് നിന്നെ കഷ്ണങ്ങളായി വെട്ടുമ്പോൾ നിന്റെ ബോധം പോകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നെ ജീവനോടെ വിടുന്നത്.”

 

 

 

​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ സാരി ഒന്ന് ശരിയാക്കി, അവനെ ഒരു പുഴുവിനെ നോക്കുന്നതുപോലെ നോക്കി.