പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

​ഇപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ചുവന്ന ജെട്ടിയിൽ മാത്രം അവളുടെ മുന്നിൽ നിസ്സഹായനായി കിടക്കുകയാണ്. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കറുത്ത തഴമ്പിച്ച കാലുകളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.

പരുക്കൻ പാദങ്ങളിൽ തുടങ്ങി മുട്ടുകൾ വരെ അവൾ ആർത്തിയോടെ നക്കിത്തുടച്ചു. ഓരോ നക്കലിലും കേശവന്റെ സിരകളിൽ വൈദ്യുതി പ്രവഹിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​കേശവൻ: (വേദനയും സുഖവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഏട്ടത്തീ… വേണ്ട… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു…”

​അവൾ അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അവന്റെ തുടകളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഒടുവിൽ, അവന്റെ ചുവന്ന ജെട്ടിയുടെ ആ കനത്ത ഭാഗത്തിന് മുകളിലേക്ക് അവൾ മുഖമമർത്തി. അവിടെയുള്ള പുരുഷഗന്ധം അവൾ ആവോളം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.

ആ തുണിക്കിടയിലൂടെ അവൾ പതുക്കെ തന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് അവിടെ കടിച്ചു.

​ആ നിമിഷം കേശവൻ തന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് കൈകളിലെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ അരക്കെട്ട് അറിയാതെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു.

​”ദൈവമേ… ആഹ്ഹ്ഹ്…… ഏട്ടത്തിയുടെ ചുണ്ടുകൾ അവിടെ അമരുമ്പോൾ, ആ  ബ്ലൗസിന്റെ വക്കുകൾ എന്റെ തുടകളിൽ തട്ടുമ്പോൾ… പുഷ്പയ്ക്ക് പോലും കിട്ടാത്ത ലഹരിയാണ് എനിക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.”

അവൾ അവിടെ മുഖം ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ അവന്റെ വയറിൽ തട്ടി ഇക്കിളിയാക്കിയപ്പോൾ കേശവൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി.