പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

പക്ഷേ അത് ഊരുന്നതിന് പകരം അവൾ അവിടെ തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് മെല്ലെ പോറി. ആ സുഖകരമായ വേദനയിൽ കേശവൻ അറിയാതെ നിലവിളിച്ചു പോയി.

​ശ്രീവല്ലി: “നീ എത്രത്തോളം പിടയുന്നുവോ, അത്രത്തോളം എനിക്ക് സുഖം കിട്ടുന്നുണ്ട് കേശവാ. ഷെഖാവത്ത് എന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടത്തിന് പകരം നിന്റെ ഈ കണ്ണുകളിലെ ദാഹം എനിക്ക് കാണണം.”

​അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ വയറിൽ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഒരു വട്ടം വരച്ചു. എന്നിട്ട് താഴേക്ക് നോക്കി, ആ ചുവന്ന തുണിക്കുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവന്റെ പുരുഷത്വത്തെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ കണ്ണിറുക്കി.

അവൾ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി, ജെട്ടിക്ക് മുകളിലൂടെ തന്നെ അവനെ നാവുകൊണ്ട് തഴുകാൻ തുടങ്ങി. ആ ചൂടും ഈർപ്പവും തുണിക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കേശവന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, കേശവന്റെ പിടച്ചിൽ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീവല്ലി പതുക്കെ കുനിഞ്ഞു.

അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ചുവന്ന ജെട്ടിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ ഉടക്കി. കേശവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.

ഒറ്റ വലിക്കവൾ ആ ചുവന്ന തുണി ഊരിമാറ്റി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.

​ഇപ്പോൾ തന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി, ആ വെള്ള വിരിപ്പിൽ കെട്ടിയിടപ്പെട്ട നിലയിൽ കിടക്കുന്ന കേശവനെ അവൾ ഒരു വിരുന്നുകാരനെപ്പോലെ നോക്കി. അവൾ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിന് അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ വന്യമായ പുരുഷഗന്ധം അവൾ ആവോളം മണത്തു നോക്കി. ആ മണം അവളെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തയാക്കി.