പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

 

 

 

​അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ആ വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ തലപ്പിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. പുറത്തേക്ക് വരാൻ ആഞ്ഞു നിന്ന ആ ലാവ അവൾ അവിടെ തന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തി.

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി: (കിതച്ചു കൊണ്ട്, ചുണ്ടിലെ ഉമിനീർ തുടച്ച്) “അത്ര പെട്ടെന്ന് കളയണ്ടടാ കേശവാ…

നിനക്ക് ഇതിലും വലിയ സുഖം ഞാൻ കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ പാലും കൊണ്ട് നീ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ തന്നെ കിടന്ന് പിടയണം.”

 

 

 

​അവൾ അവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കുണ്ണയെ നോക്കി വിജയീഭാവത്തിൽ ഒന്ന് തലോടി. കേശവൻ ആ സുഖം പാതിവഴിയിൽ നിലച്ചുപോയതിന്റെ വേദനയിലും ലഹരിയിലും കണ്ണുകൾ തള്ളി അവിടെ കിടന്നു.

 

 

 

ശ്രീവല്ലിയുടെ കൈകൾ തന്റെ കുണ്ണയിൽ മുറുകിയപ്പോൾ കേശവൻ സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ കിടന്നു പിടഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന് തുടുത്തു, ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

 

 

 

​കേശവൻ: (കെഞ്ചിക്കൊണ്ട്) “ഏട്ടത്തീ… പ്ലീസ്… ഒന്ന് വിടൂ… എനിക്ക് പോകാറായി. അത്രയ്ക്ക് മുട്ടി നിൽക്കുകയാ… ഒന്ന് കളഞ്ഞോട്ടെ ഏട്ടത്തീ…”

 

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി അവന്റെ വശ്യമായ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആ കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ അവന്റെ ആ കറുത്ത കുണ്ണയുടെ തലപ്പിൽ ഒന്ന് തട്ടി.

 

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി: “എന്താടാ… ഇതോടെ നിർത്താൻ ആണോ നിന്റെ ഭാവം? ഇത്രയൊക്കെയുള്ളോ നിന്റെ ആവേശം?”

 

 

 

 

​കേശവൻ: “അതല്ല ഏട്ടത്തീ… എനിക്ക് ഇത് പോയാലും ഒരു 15 മിനിറ്റ് മതി, പിന്നെയും ഇത് ഉലക്ക പോലെ പൊങ്ങും. ഏട്ടത്തി പൊളിക്ക്… ഒന്ന് പാല് കളയാൻ സമ്മതിക്ക്. ഇത് പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഏട്ടത്തിയുടെ ആ പൂറിൽ എനിക്ക് കൂടുതൽ നേരം വിളയാടാൻ പറ്റും. ഈ ലോഡ് ഒന്ന് ഇറക്കി വിടാൻ സമ്മതിക്ക് ഏട്ടത്തീ…”