പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

​അവൻ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ആ നൂൽ പതുക്കെ വലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചരട് മുറുകുന്നതും അയയുന്നതും ശ്രീവല്ലി തന്റെ വയറിൽ അറിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു.

കേശവൻ തന്റെ പല്ലുകൾ പാവാടയുടെ ചരടിൽ ആഴ്ത്തി പതുക്കെ അത് അഴിച്ചെടുത്തപ്പോൾ പാവാട അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പതുക്കെ അയഞ്ഞു തുടങ്ങി.

​അവളുടെ വയറിലെ മാംസളമായ മടക്കുകളിൽ അവന്റെ ഉമിനീർ പടർന്നു കിടന്നു. ആ കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള പാവാട പതുക്കെ താഴേക്ക് ഊരാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയാണ്.

പാവാടയുടെ ചരട് പല്ലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായതും, ആ കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള പാവാട ശ്രീവല്ലിയുടെ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി. കേശവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ തുണി പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചു.

​പാവാട മുട്ടുകൾക്ക് താഴേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ, അവിടെ ഒരു നേർത്ത വെളുത്ത പാന്റി അവനെ സ്വീകരിച്ചു. അവളുടെ തുടകളുടെ വശ്യതയ്ക്കിടയിൽ ആ പാന്റി പാതി നനഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട ലഹരിയുടെ അംശങ്ങൾ ആ തുണിയിൽ പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കേശവന്റെ ശ്വാസം ഒന്നുകൂടി ഉയർന്നു.

​കേശവൻ: (മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട്) “ഏട്ടത്തീ… നിങ്ങൾ ശരിക്കും ഒരു അത്ഭുതമാണ്…”

​അവൻ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ ആ പാന്റിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിനുള്ളിലേക്ക് കടത്തി. ശ്രീവല്ലി തന്റെ അരക്കെട്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് ഉയർത്തി അവന് സഹായം നൽകി.