പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

ശ്രീവല്ലിയുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന ആ തേൻ തുള്ളികൾ കേശവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പടർന്നു. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ നാവ് ആ ചുവന്ന ദ്വാരത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആവുന്നത്ര ആഴ്ത്തി ഇറക്കി. നാവിലെ പരുക്കൻ ഭാഗം അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലെ ലോലമായ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസിയപ്പോൾ ശ്രീവല്ലി ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്ന് നിശ്ചലയായി.

​അടുത്ത നിമിഷം അവൻ നാവ് പുറത്തെടുക്കാതെ തന്നെ ഉള്ളിലിട്ട് വട്ടം ചുറ്റിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​ശ്രീവല്ലി: “ആഹ്… കേശവാ… അങ്ങോട്ട്… അങ്ങോട്ട് തന്നെ… നിന്റെ ആ നാവ് എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാതെ കളിക്കുന്നുണ്ടല്ലോടാ… മതിയാക്കല്ലേ… ആഹ്ഹ്!”

​അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പ് ബെഡിൽ നിന്നും വായുവിലേക്ക് ഉയർത്തി. കേശവൻ നാവ് പമ്പ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ വേഗത്തിൽ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റുകയും ഇറക്കുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലെ ആ ചൂടും നനവും അവന്റെ നാവിനെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ നാവ് പുറത്തെടുക്കുമ്പോഴും ആ കറുത്ത രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ പൂറിലെ നീരുകൾ ഒലിച്ചിറങ്ങി അവന്റെ താടിയിൽ വന്നു പറ്റി.

​കേശവൻ: (പൂറ്റിൽ മുഖമമർത്തി മന്ത്രിച്ചു) “ഏട്ടത്തീ… ഇതിനുള്ളിലെ ചൂട്… ഇത് എന്നെ വട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഇനിയും വേണം…”

​അവൻ തന്റെ മുഖം കൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിനെ ആഞ്ഞു ഞെരിച്ചു. എന്നിട്ട് മുമ്പത്തേക്കാൾ വേഗതയിൽ നാവ് ആഴ്ത്തി ഇറക്കി. ആ ‘പ്ലച്… പ്ലച്…’ എന്ന നനഞ്ഞ ശബ്ദം മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.