പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

 

പുഷ്പയ്ക്ക് മീൻ വറുത്തത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമല്ലേ? അയാൾ വരുമ്പോഴേക്കും നമുക്ക് കുറച്ച് ഉണക്കമീൻ വാങ്ങി ഉപ്പിലിട്ടു വെക്കാം.”

 

 

 

​മടിച്ചു മടിച്ചാണെങ്കിലും ശ്രീവല്ലി സമ്മതിച്ചു. അവർ ചന്തയിലെത്തി. കേശവൻ വെളുത്ത മുണ്ടും ഷർട്ടും ഇട്ട് ഒരു “മിനി പുഷ്പ” ആകാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

 

 

 

​അവിടെ ഒരു പച്ചക്കറിക്കാരന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ കേശവൻ തന്റെ സ്വാഭാവിക ശൈലിയിൽ വിലപേശാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

​കേശവൻ: “എടോ… ഈ തക്കാളിക്ക് എന്താ വില?

40 രൂപയോ? നീ ആരെയാ പറ്റിക്കുന്നത്? ഞാൻ -ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? പുഷ്പയുടെ വലംകൈയ്യായ കേശവനാ ഞാൻ!”

 

 

 

​കച്ചവടക്കാരൻ: “ആരായാലും കിലോയ്ക്ക് 40 രൂപ തന്നെയാ സാറേ.”

 

 

 

​കേശവൻ: “ഓഹോ… നിനക്ക് പുഷ്പരാജിന്റെ പവർ അറിയില്ലല്ലേ?”

 

 

 

​എന്നും പറഞ്ഞ് കേശവൻ സ്റ്റൈലിൽ തന്റെ തോളൊന്ന് ചെരിക്കാൻ നോക്കി. പുഷ്പ ചെയ്യുന്നതുപോലെ താടിക്ക് താഴെ കൈ വെച്ച് ഒന്നു തടവി. പക്ഷേ വെപ്രാളത്തിനിടയിൽ അവന്റെ കൈ തട്ടി അടുത്തിരുന്ന വലിയൊരു കൊട്ട മുളക് പൊടി വായുവിലേക്ക് ഉയർന്നു.

 

 

 

​കൊട്ട നേരെ വീണത് കേശവന്റെ തലയിൽ! നിമിഷനേരം കൊണ്ട് കേശവൻ തല മുതൽ കാൽ വരെ ചുവപ്പ് നിറമായി. കണ്ണിലും മൂക്കിലും മുളക് പൊടി കേറിയതോടെ അവൻ വിക്കി വിക്കി ഒച്ചയുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

​കേശവൻ: “അമ്മേ! എരിവ്! ഏ… ഏട്ടത്തി… ഞാൻ തീ പിടിച്ച ലുക്കിലായോ അതോ ശരിക്കും തീ പിടിച്ചോ? എനിക്ക് ക-ക-കണ്ണുകാണാൻ വയ്യേ…”