പുഷ്പയ്ക്ക് മീൻ വറുത്തത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമല്ലേ? അയാൾ വരുമ്പോഴേക്കും നമുക്ക് കുറച്ച് ഉണക്കമീൻ വാങ്ങി ഉപ്പിലിട്ടു വെക്കാം.”
മടിച്ചു മടിച്ചാണെങ്കിലും ശ്രീവല്ലി സമ്മതിച്ചു. അവർ ചന്തയിലെത്തി. കേശവൻ വെളുത്ത മുണ്ടും ഷർട്ടും ഇട്ട് ഒരു “മിനി പുഷ്പ” ആകാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
അവിടെ ഒരു പച്ചക്കറിക്കാരന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ കേശവൻ തന്റെ സ്വാഭാവിക ശൈലിയിൽ വിലപേശാൻ തുടങ്ങി.
കേശവൻ: “എടോ… ഈ തക്കാളിക്ക് എന്താ വില?
40 രൂപയോ? നീ ആരെയാ പറ്റിക്കുന്നത്? ഞാൻ -ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? പുഷ്പയുടെ വലംകൈയ്യായ കേശവനാ ഞാൻ!”
കച്ചവടക്കാരൻ: “ആരായാലും കിലോയ്ക്ക് 40 രൂപ തന്നെയാ സാറേ.”
കേശവൻ: “ഓഹോ… നിനക്ക് പുഷ്പരാജിന്റെ പവർ അറിയില്ലല്ലേ?”
എന്നും പറഞ്ഞ് കേശവൻ സ്റ്റൈലിൽ തന്റെ തോളൊന്ന് ചെരിക്കാൻ നോക്കി. പുഷ്പ ചെയ്യുന്നതുപോലെ താടിക്ക് താഴെ കൈ വെച്ച് ഒന്നു തടവി. പക്ഷേ വെപ്രാളത്തിനിടയിൽ അവന്റെ കൈ തട്ടി അടുത്തിരുന്ന വലിയൊരു കൊട്ട മുളക് പൊടി വായുവിലേക്ക് ഉയർന്നു.
കൊട്ട നേരെ വീണത് കേശവന്റെ തലയിൽ! നിമിഷനേരം കൊണ്ട് കേശവൻ തല മുതൽ കാൽ വരെ ചുവപ്പ് നിറമായി. കണ്ണിലും മൂക്കിലും മുളക് പൊടി കേറിയതോടെ അവൻ വിക്കി വിക്കി ഒച്ചയുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.
കേശവൻ: “അമ്മേ! എരിവ്! ഏ… ഏട്ടത്തി… ഞാൻ തീ പിടിച്ച ലുക്കിലായോ അതോ ശരിക്കും തീ പിടിച്ചോ? എനിക്ക് ക-ക-കണ്ണുകാണാൻ വയ്യേ…”
