പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

​ശ്രീവല്ലി അവനെ നോക്കി ഒരു മദാലസമായ ചിരി ചിരിച്ചു. തളർച്ചയിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അടുത്ത റൗണ്ടിനായുള്ള ദാഹം ബാക്കിയായിരുന്നു.

ശ്രീവല്ലി പതുക്കെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവളുടെ വെളുത്ത പുറംഭാഗത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ കേശവനെ നോക്കി കിതച്ചുകൊണ്ട് ആ വശ്യമായ ചിരി ഒന്നുകൂടി ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ വന്യമായ ഒരു കാമമായിരുന്നു.

​അവൾ കട്ടിലിന്റെ നടുവിലേക്ക് പതുക്കെ നീങ്ങി മുട്ടുകുത്തി നിന്നു.

എന്നിട്ട് തന്റെ രണ്ട് കൈകളും വിരിപ്പിൽ കുത്തി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു.

ശ്രീവല്ലി തന്റെ നടുവ് പരമാവധി താഴേക്ക് വളച്ച്, ആ മാംസളമായ ചന്തികൾ രണ്ടും ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ നിൽപ്പിന്റെ വശ്യതയിൽ കേശവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾക്കിടയിലൂടെ, അല്പം മുമ്പത്തെ പണിയിൽ കുതിർന്നു ചുവന്നു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ പൂറും, അതിന് തൊട്ടുതാഴെ വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന കറുത്ത വട്ടത്തിലുള്ള കൂതിയും കേശവന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

​അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും മദനജലം അപ്പോഴും ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കേശവൻ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് അവളുടെ പുറകിലേക്ക് അടുത്തു. അവൻ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾ രണ്ട് വശത്തേക്കും ആഞ്ഞു വിടർത്തി.

​കേശവൻ: “ഏട്ടത്തീ… ഇതിലും മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ച ഈ ലോകത്ത് വേറെ കാണില്ല!”