പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala] 170

 

 

 

​അവൻ അവിടെയിരുന്ന ഒരു ബക്കറ്റ് വെള്ളം എടുത്ത് സ്വന്തം തലയിലൊഴിച്ചു. വെള്ളം വീണതോടെ മുളകുപൊടി ഒലിച്ച് അവന്റെ വേഷം കണ്ടാൽ ഒരുമാതിരി കോമാളിയെപ്പോലെയായി. അവൻ തെന്നി വീഴാൻ പോയതും കൈയ്യിലിരുന്ന തക്കാളി കുട്ടയിൽ പിടിച്ചതും എല്ലാം കൂടി ഒരു വല്ലാത്ത കാഴ്ചയായിരുന്നു.

 

 

 

​ഇതൊക്കെ കണ്ടുനിന്ന ശ്രീവല്ലിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി ചിരിക്കാത്ത അവൾ വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി: “അയ്യോ കേശവാ… നിന്നെ കണ്ടാൽ ഇപ്പോൾ ആ മംഗളം ശ്രീനുവിന്റെ ചുവന്ന ചന്ദനം പോലെയുണ്ട്! ഒന്ന് നിർത്ത്… എന്റെ വയറ് വേദനിക്കുന്നു!”

 

 

 

 

​കേശവൻ: (കണ്ണു തിരുമ്മി വിക്കി വിക്കി) “. ഏട്ടത്തി ചിരിച്ചോ? ചിരിച്ചെങ്കിൽ സ-സ-സന്തോഷം. പക്ഷേ ഈ എരിവ്… ഈ എരിവ് മാറ്റാൻ എനിക്ക് ക-ക-കരിമ്പ് ജ്യൂസ് വാങ്ങി തരുമോ?”

 

 

 

 

​ശ്രീവല്ലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തലയിലെ മുളകുപൊടി തട്ടിമാറ്റാൻ സഹായിച്ചു. പുഷ്പ പോയതിന് ശേഷം ആദ്യമായി ആ ചന്തയിൽ അവളുടെ ചിരി മുഴങ്ങി കേട്ടു. കേശവന്റെ ആ മണ്ടത്തരമാണ് അവളുടെ സങ്കടം മാറ്റിയത്.

 

 

 

​ശ്രീവല്ലിയുടെ ചിരി ചന്തയിൽ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ഒരു ജീപ്പ് ഇരച്ചു വന്നത്. ടയറുകൾ മണ്ണിൽ ഉരസി വലിയൊരു പൊടിപടലം അവിടെ ഉയർന്നു.

 

ജീപ്പിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ നിന്ന് ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ ഭൻവർ സിംഗ് ഷെഖാവത്ത് താഴെയിറങ്ങി.