രമ്യ [ശംഭു] 378

എന്നാല്‍ അധികകാലം ആ ശപഥം തുടരാന്‍ രമ്യക്കായില്ല.. ശപഥത്തിന്റെ മൂന്നാം മാസം രമ്യ മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ ഗൈനക്കോളജി ബെഡ്ഡില്‍ മലര്‍ന്ന് കിടന്ന് കാലകത്തിവെച്ച് അലറിവിളിച്ചു.. അവനുവേണ്ടി… തന്റെ പൊന്നോമനമകന്റെ ജനനത്തിനായി…

അങ്ങനെ അവന്‍ ജനിച്ചു രമ്യയുടെ പൂര്‍ഭിത്തികള്ളെ തിങ്ങിനിരത്തിക്കൊണ്ട് ആ ചക്കരപൂറ് പൊളിച്ച് അവന്‍ ജനിച്ചു

ആ ചക്കരകുട്ടനെ കണ്ട എല്ലാവരും ഒരേ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.. ”ഗീരീഷന്റെ മുറിച്ച മുറി… കണ്ടില്ലേ ആ പിരികം… കണ്ടില്ലേ ആ കണ്ണ്… കണ്ടില്ലേ ആ മൂക്ക്… ”

പക്ഷേ ഗീരീഷന്റെ അമ്മക്ക് മാത്രം ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ട ഒരു അടയാളവും ഉണ്ടായിരുന്നു… അപ്പുവിന്റെ കുറ്റിപെന്‍സിലിന്റെ തുമ്പത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ആ കാക്കപ്പുള്ളി… അതേ ഗിരീഷനും ഉണ്ടായിരുന്നു അങ്ങനൊരു കാക്കപ്പുള്ളി..

മറ്റാരു അടുത്തില്ലാതിരുന്ന ഒരു സമയം കൊച്ചുമൊന്റെ കുറ്റിപെന്‍സില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഗിരീഷന്റെ അമ്മ രമ്യയോടായി പറഞ്ഞു… ”നോക്ക് മോളേ ഈ കാക്കപ്പുള്ളി… ഗിരീഷന്റെ കുണ്ണതുമ്പിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇങ്ങനൊന്ന്”

അപ്പോഴാണ് രമ്യയും അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്… അതേ തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ കുണ്ണതുമ്പത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ കാക്കപ്പുള്ളി അതാ മോന്റെ കുണ്ണത്തുമ്പിലും…

അതിലേക്ക് നോക്കി രമ്യ ഭര്‍ത്താവിനെയോര്‍ത്ത് മെല്ല കണ്ണീര്‍ ഒഴുക്കി… തന്റെ ചക്കരകുട്ടനെ വാരിപുണര്‍ന്ന രമ്യ അവനെ ചുബനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മൂടി ”എന്റെ ഗിരിയേട്ടാ” എന്നും പറഞ്ഞ് രമ്യ മെല്ലെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി