സുരേഷ് തിരികെ ബെഡിലേക്ക് നോക്കി. സാധാരണയായി രേവതി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ഫോൺ ബെഡ്സൈഡ് ടേബിളിൽ വെക്കാറുള്ളതാണ്. പക്ഷേ ഇന്ന് അവിടെ ഫോണില്ല. മുറിയിൽ എവിടെയും അത് കണ്ടില്ല.
സുരേഷിന് അത്ഭുതം തോന്നി. അവൻ ബാത്റൂമിൽ ഫോൺ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനെ പണ്ട് വല്ലാതെ എതിർത്തിരുന്ന ആളാണ് രേവതി. “അവിടെ പോയി ഇരിക്കുമ്പോഴാണോ ഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നത്?” എന്ന് അവനെ കളിയാക്കാറുള്ള അവൾ ഇന്ന് ഫോണുമായി ബാത്റൂമിൽ കയറിയിരിക്കുന്നു.
സുരേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ സംശയം നാമ്പിട്ടു. അവൻ ബാത്റൂം വാതിലിന് അപ്പുറം നിശബ്ദനായി നിന്നു. ഉള്ളിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി ടൊയ്ലറ്റ് ഫ്ലഷ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. എന്തോ മറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമം പോലെ അവന് തോന്നി. പെട്ടെന്ന്, വാതിലിന്റെ താഴെയുള്ള ആ ചെറിയ വിടവിലൂടെയും വശങ്ങളിലൂടെയും ഒരു വെളിച്ചം മിന്നിമറയുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
ഒന്നല്ല, രണ്ടു തവണ. അത് മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ആയിരുന്നു.
സുരേഷ് സ്തംഭിച്ചു പോയി. ബാത്റൂമിൽ ലൈറ്റ് തെളിച്ചു വെച്ചിട്ടും എന്തിനാണ് അവൾ ഫ്ലാഷ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ആ നേരത്ത് ഫ്ലാഷ് ഉപയോഗിച്ചു ഫോട്ടോ എടുക്കുകയാണോ? രേവതി ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ആർക്കോ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അയക്കുകയാണോ എന്ന ചിന്ത സുരേഷിന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തി.
തന്റെ ലളിതയായ ഭാര്യയിൽ നിന്നും ഇത്തരമൊരു മാറ്റം അയാൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു, രേവതി പുറത്തു വരുന്നതും കാത്ത് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വാതിലിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കയ്യിലെ ആ ഫോണിൽ എന്താണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നറിയാൻ അവന്റെ ഹൃദയം ബോംബുപോലെ മിടിച്ചു.
