രേവതിക്ക് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നു. “ഞാൻ വെറുതെ ഇരുന്നതല്ല… ഈ വയറുവേദനയെക്കുറിച്ച് ഗൂഗിളിൽ ഒന്ന് സെർച്ച് ചെയ്തതാ.”
“അതിനെന്തിനാ ഫ്ലാഷ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?” സുരേഷിന്റെ ചോദ്യം അവളെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു.
“അത്… അത് ഞാൻ അറിയാതെ ടച്ച് സ്ക്രീനില് വെള്ളം വീണപ്പോള് തുടക്കാന് നോക്കി അപ്പോള് ഫ്ലാഷ് ഓണ് ആയാത.” അവൾ തപ്പിത്തടഞ്ഞു.
“ആണോ? പക്ഷേ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് ഓണ് ആയ പോലെ അല്ല എനിക്ക് തോണിയാത്ത, ഫോട്ടോ എടുക്കാം നേരത്ത് ഈ ഫ്ലാഷ് മൾട്ടിപ്പിൾ സമയം ഫാസ്റ്റ് ആയിട്ട് ആദിക്കില്ലെ അത് പോലെ, ആ അത് പോട്ട്, എന്നിട്ട് നിന്റെ ഗൂഗിളിൽ എന്ത് വിവരമാ കിട്ടിയതെന്ന് എനിക്കും ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ?” സുരേഷ് അവളെ വീണ്ടും വിടാതെ പിടിച്ചു.
“പോടാ… നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട!” രേവതി ദേഷ്യപ്പെട്ട്, കുലുങ്ങുന്ന കുണ്ടികളുമായി വലിയ ചുവടുകൾ വെച്ച് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അത് കണ്ട സുരേഷ് ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. അവൾ ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്? ആർക്കാണ് ഫോട്ടോ അയച്ചു കൊടുത്തത്? അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു പേരേ വന്നുള്ളൂ—ഉണ്ണി.
കൃത്യം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലാറ്റിലെ ബെൽ മുഴങ്ങി. സുരേഷ് പോയി വാതിൽ തുറന്നു. അവിടെ ഉണ്ണി നിൽക്കുന്നു.
“അല്ല ഉണ്ണി… നീ ഈ നേരത്ത്?” സുരേഷ് അവനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
“വെറുതെ ഒന്ന് ഇറങ്ങിയതാ… നിങ്ങളെ കണ്ടിട്ട് പോകാം എന്ന് കരുതി.” ഉണ്ണി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
