രേവതി എന്റെ ഹോട്ട് വൈഫ് 4 [അഭിനിവേശം] 98

സുരേഷിന്റെ ഭാവനകൾ വന്യമായി. രാവിലെ കണ്ട ആ തീക്ഷ്ണമായ അന്തരീക്ഷം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും പുകയുന്നുണ്ട്. ആ ഫ്ലാറ്റിനുള്ളിൽ ഉണ്ണിയും രേവതിയും തനിച്ചാണ്. ഒരു തരി തീ കിട്ടിയാൽ ആളിക്കത്തുന്ന വെടിമരുന്നിന് തീ പിടിച്ചത് പോലെയാണ് അവരുടെ അവസ്ഥ. പെട്രോളും തീയും ഒരിടത്ത് വന്നാലുള്ള ആ ഒരവസ്ഥ സുരേഷിന് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. അവൻ വിയർത്തു കുളിച്ചു പാർക്കിംഗിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അകത്ത് വന്യമായ എന്തോ ഒന്ന് നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

സുരേഷ് വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. താൻ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ മുപ്പത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കാറിനുള്ളിലെ ചൂടും അവന്റെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകളുടെ ചൂടും അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. ബാങ്ക് സമയത്തിന് മുമ്പ് അവർക്ക് അവിടെ എത്തേണ്ടതുണ്ട്. സുരേഷിന്റെ സ്വകാര്യ കമ്പനിയിലെ സമയത്തേക്കാൾ രേവതിക്ക് ബാങ്ക് സമയം പ്രധാനമാണ്. പക്ഷേ, അവന്റെ ക്ഷമ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചിരുന്നു. പാർക്കിംഗിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും ഭീകരമായി അവന് തോന്നി. അവൻ കാർ ഓഫ് ചെയ്ത് പുറത്തിറങ്ങി ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും അവൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു—മുകളിൽ ചെന്ന് നോക്കണോ? താൻ കാണാൻ ഭയപ്പെടുന്ന (അല്ലെങ്കിൽ കാണാൻ അതിയായി കൊതിക്കുന്ന) ആ കാഴ്ചയാണോ അവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത്?

അവന്റെ കാലുകൾ അവനെ അനുസരിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. ലിഫ്റ്റിന്റെ സ്റ്റീൽ ഭിത്തികളിൽ തന്റെ തന്നെ വിയർത്ത മുഖം അവൻ ഒരു വിചിത്ര രൂപത്തെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നു. അവൻ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി തന്റെ ഫ്ലോർ പ്രസ്സ് ചെയ്തു. ഓരോ സെക്കൻഡും ഓരോ വർഷമായി അവന് തോന്നി. ലിഫ്റ്റിന്റെ ആ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് അവന് ശ്വാസം കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. ഫ്ലോറിൽ എത്തിയ അവൻ ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിലിനു മുന്നിൽ നിന്നു. ആ ഇലക്ട്രോണിക് ഡോർ സിസ്റ്റത്തിൽ വിരൽ അമർത്തുന്നതിന് മുമ്പ് അവൻ അഞ്ച് മിനിറ്റ് അവിടെ വെറുതെ നിന്നു. പിരിമുറുക്കം കാരണം തന്റെ ബിപി വല്ലാതെ കുറയുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. കാതുകളിൽ ഒരു മൂളൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അവസാനം ആത്മനിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ട അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വിരൽ പതിപ്പിച്ചു. വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.