“ആഹ്… മ്മ്… സുരേട്ടാ…” മറുപുറത്ത് രേവതിയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വല്ലാത്തൊരു ശാരീരിക അധ്വാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ. വാക്കുകൾക്കിടയിൽ അവൾ കിതച്ചു കിതച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
“രേവതി… നീ എവിടെയാ? എന്താ നിന്റെ ശബ്ദം ഇങ്ങനെ?” സുരേഷ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി.
“അത്… ഞാൻ… ഹൊ… കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ… ഫയലുകൾ ഒക്കെ ഒന്ന് അറേഞ്ച് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും കൂടെയുണ്ട്. ഹ്മ്മ്… ആഹ്… നല്ല വർക്കുണ്ട് ബാങ്കിൽ ഇന്ന്…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു നിർത്തി. ഓരോ വാചകത്തിന് ഇടയിലും അവളുടെ ദീർഘശ്വാസവും വായുവിൽ മുറിയുന്ന ആ കിതപ്പും സുരേഷിന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
“നീ ഇപ്പോൾ ഓഫീസിലാണോ?” സുരേഷ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അതെ സുരേട്ടാ… ഏട്ടൻ വൈകിട്ട് നേരത്തെ വരുമല്ലോ അല്ലേ? ഉണ്ണി… ഉണ്ണി എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തോളും… മ്മ്… ശരി.” പെട്ടെന്ന് അവൾ സംസാരം നിർത്താൻ ധൃതി കാണിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“രേവതി… നീ എന്താ ഇത്ര തിരക്കിൽ?” സുരേഷ് ചോദിച്ചു തീരുന്നതിന് മുമ്പ്, മറുപുറത്ത് നിന്ന് വളരെ പരിചിതമായ ഒരു സംഗീതം സുരേഷ് കേട്ടു. ഫ്ലാറ്റിലെ ഏതോ ഒരു ചെറിയ ട്യൂൺ പോലെ. ഒരു ക്ലോക്ക് ഓരോ മണിക്കൂർ കൂടുമ്പോഴും മുഴക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സംഗീതം. വളരെ മെലഡിയായ, അല്പം പഴയ രീതിയിലുള്ള ആ മ്യൂസിക്.
ഫോൺ പെട്ടെന്ന് കട്ടായി. സുരേഷ് ആ ശബ്ദം എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു. ഏതോ ഒരു ബാങ്ക് ക്ലോക്ക് ആണോ? അതോ രേവതിയുടെ ഓഫീസിലെ ഏതെങ്കിലും സിഗ്നൽ ആണോ?
polichuuu super
❤️