രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton] 71

ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് ശരിക്കും അവൾ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാണെന്ന് തോന്നി.

പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം—

അവൾ നേരെ ഞാൻ നേരത്തെ വേദന കൊണ്ട് പിടഞ്ഞ ആ മുലക്കണ്ണിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

“ആാാ!”

ഞാൻ ശരിക്കും വേദന കൊണ്ട് ഒന്ന് പൊങ്ങി.

“എടീ പിശാചേ!”

ഞാൻ അവളെ അടിക്കാൻ ഓങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവൾ കിലുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബെഡിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.

“കിട്ടിയേ!”

അത് പറഞ്ഞ് അവൾ വാതിലിലേക്ക് ഓടി.

“ഇങ്ങോട്ട് വാ… ഇന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും…” ഞാൻ വേദന കൊണ്ട് നെഞ്ച് തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ അവൾ നിർത്തിയില്ല. വാതിലിനരികിലെത്തി തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. മുഖത്ത് ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി തന്നെ.

“അഞ്ജലി ഡോക്ടറെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞേക്കട്ടേ… പെഷ്യന്റിന് വീണ്ടും പെയിൻ തുടങ്ങി എന്ന്?”

അത് കേട്ടതും ഞാൻ തലയിണ എടുത്ത് അവളുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു.

“പോടീ!”

മായ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞുമാറി. പിന്നെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടി.

അവൾ പോയതും ഞാൻ വീണ്ടും ബെഡിലേക്ക് വീണു. നെഞ്ചിലെ നീറ്റൽ സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ അവിടെ കൈവെച്ച് പതുക്കെ ഊതി കൊണ്ടിരുന്നു.

ഡോക്ടറുടെ നമ്പർ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയ എന്റെ മനസ്സിനെ ഞാൻ ആ നിമിഷം തന്നെ നന്നായി തെറി വിളിച്ചു.

“ശെടാ… എനിക്ക് എന്തിന്റെ കേടായിരുന്നു …” ഞാൻ സ്വയം പിറുപിറുത്തു.

നെഞ്ചിൽ ഇപ്പോഴും ചെറിയൊരു നീറ്റൽ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ കൈവെച്ച് പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു.

മുറിക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോൾ പൂർണ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പുറത്തുള്ള ലോകം മുഴുവൻ പതുക്കെ അകന്നു പോകുന്ന പോലെ. ഹാളിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കുന്ന ചിരികളും അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ തട്ടുന്ന നേരിയ ശബ്ദവും മാത്രം ആ നിശബ്ദതയെ ഇടയ്ക്ക് പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.