Chapter Title : 12 ആം യാമത്തിലൊരു രതിമൂർച്ഛ [കൊമ്പൻ]

കണ്ടതും മെറിൻ ഒരു നിമിഷം നാണിച്ചു തുടുത്തു പോയി. അവളുടെ ദേഹത്ത് ഒഴുകുന്ന മഴവെള്ളം ഒരു തുള്ളിപോലും അവളുടെ മേനിയിൽ നിന്നും ചോർന്നു പോവാൻ തുനിയുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ നെയ്‌ക്കൊഴുപ്പ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ മെറിന്റെ ദേഹത്തെ ഓരോ കോശവും ജിതേഷുമായി കുത്തിമറിയാൻ ആയിരുന്നു ആ നിമിഷം മോഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. മഴവെള്ളം നനഞ്ഞു കുളിച്ചപോലെ ഇരുവരുടെയും ദേഹം വിയർത്തു പണ്ണുന്ന ആ രതിയോർമ്മകൾ ഇരുവരുടെയും കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞതും തീവ്രമായ ചുംബനത്തിലേക്ക് എത്തുമോ എന്ന ഭയവും അവളെ ബാധിച്ചു. അവളൊരു നിമിഷം അടുത്ത് നിന്ന സിദ്ധുവിനോട് എന്തേലും പറ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ കണ്ണ് കാണിച്ചു.

“എടാ ഫുൾ നനഞ്ഞെടാ, എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല, മെറിനെ കണ്ടില്ലേ?”

ജിതേഷ് ഒരു ലൂസ് ടീഷർട്ടും ഷോർട്സും ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. 6 അടി ഉയരവും നല്ല തടിയുമുള്ള ജിതേഷിന്റെ ഉരുക്ക് ദേഹത്തിന്റെ അടിയിൽ കിടന്നും ചരിഞ്ഞും മേലെ കയറി പൊതിച്ചതും ആ ഫ്ലാറ്റിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന നേരമത്രയും മെറിന്റെ മനസിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും ചിത്രമായി തെളിഞ്ഞു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, നനഞ്ഞു കുളിച്ച അവളുടെ തുടുത്ത ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളത് ജിതേഷിനെ കാണിക്കാതെ ഇരിക്കാനും ശ്രമിച്ചു.

“മെറിൻ….” ജിതേഷ് വിളിച്ചപ്പോഴും മെറിൻ ആ വിളി കേട്ടില്ല.

പക്ഷെ ജിതേഷിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് മാത്രമായി തന്നെ ചതിച്ചവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മെറിൻ ഒരു നിമിഷം കൂസാതെ ഒരു നോക്ക് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലൂടെയും വാർമുടിയിൽ കൂടെയും മഴവെള്ളം ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ഒറ്റുന്നത് കണ്ടതും മെറിൻ എടുത്തു പതിവുപോലെ അവർ പണ്ണാറുള്ള ബാൽക്കണിയിലെ ആ രംഗം അവനും ഓർമ്മവന്നു.