Chapter Title : 67 തികഞ്ഞ അമ്മാമയും 27 തികഞ്ഞ ഞാനും [Bron]

ആയിട്ടുണ്ടാർന്നു.. അതിവേഗം അമ്മാമ സാരികൊണ്ടു തുടച്ചു തന്നു എന്നോട് സോഫയിൽ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.. അമ്മാമ അടുക്കളയിൽ തന്നെ നിന്നു ..

ഞാൻ സോഫയിൽ അഞ്ചുമിനിറ്റ് വെയിറ്റ് ചെയ്തപ്പോഴേക്കും മോണിപാപ്പൻ ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് വന്നു..

എന്നെ കണ്ടയുടനെ
മോണിപാപ്പൻ: എന്താടാ ഇന്ന് ലീവ് എടുത്തോ?
ഞാൻ : ഇല്ല, വർക്ക് ഫ്രം ഹോം ആണ്..
മോണിപാപ്പൻ : അത് നന്നായി, നീ വല്ലതും കഴിച്ചായിരുന്നോ?
ഞാൻ : അതെ, കഴിച്ചു
മോണിപാപ്പൻ: എന്നാ ഒരു ചായ കുടിച് നമ്മുക്ക് ഇറങ്ങാം

ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി അമ്മാമ വന്നു..

ഞങ്ങൾ ചായ കുടിച്ചു.. ഇറങ്ങാൻ നേരം എന്തോ പേപ്പർ എടുക്കാൻ മോണിപാപ്പൻ അകത്തോട്ടു പോയി..
ആ നേരം ഞാൻ അമ്മാമയെ ഒരു കയ്യികൊണ്ടു പുണർന്ന്.. ചന്ദിയിലോട്ട് പിടിച്ചു.. ചെറുതായി ഒന്ന് അമർത്തി..
വേറെ കയ്യ് അമ്മാമേടെ കവിളത് റൊമാന്റിക് ആയി പിടിച് കണ്ണിലൊട്ടു നോക്കി..

അമ്മാമ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി..

ഞാൻ : പോയിട്ട് വരാം

അമ്മാമ : മ്മ് ശെരി..

ഞാൻ പുറത്തുപോയി കാറിൽ വെയിറ്റ് ചെയ്തു..മോണിപാപ്പൻ വന്നു..
ഞങ്ങൾ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിലേക് യാത്ര ആയി..
കാറിൽ മോണിപാപ്പൻ ഷോപ്പിലെ അക്കൗണ്ട്സ് പ്രോബ്ലം പറയുകയായിരുന്നു
ഞങ്ങൾ ഷോപ്പിലെത്തി.. ഞാൻ അവരുടെ അക്കൗണ്ട്സ് പരിശോധിച്ചു..
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ

ഞാൻ : ഇതെല്ലാം തെറ്റാണ് ചെയ്തുവച്ചിരിക്കുന്നത്..എനിക്ക് മൂന്ന് ദിവസം തന്നാൽ ഞാൻ ശെരിയാക്കി തരാം..
മോണിപാപ്പൻ : എന്നാൽ ആ ബില്ലുകളും,ലാപ്ടോപ്പും ഇങ്ങെടുത്തോ.. വീട്ടിലോട്ടു പോയി സമാധാനത്തോടെ ചെയാം..

(ഇതുകേട്ട എൻ്റെ മനസ്സ്,...വീട്ടിലാണേൽ ഒരു പത്തുദിവസം ആവും