Chapter Title : 67 തികഞ്ഞ അമ്മാമയും 27 തികഞ്ഞ ഞാനും [Bron]

ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ഫുഡ് ഓർഡർ ചെയ്‌തത്‌ വന്നു.. ഞാൻ അത് വാങ്ങാൻ പോയി..
തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അവിടെ അച്ഛനും മോണിപാപ്പനും ഉണ്ടായിരുന്നു..
എന്നോട് മോണിപാപ്പൻ ഫുഡ് കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു..
ഞാൻ ഇരുന്നു..
എല്ലാരും ഫുഡ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. അമ്മാമ എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കുന്നില്ല..
ആകെ ദേഷ്യം വന്ന ഭാവത്തോടെയാണ് ഇരിപ്പ്..
എനിക്ക് ഇതെല്ലം കണ്ട് വിഷമം ആയി..
എല്ലാരും ഫുഡ് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു..
ഞാൻ അമ്മാമ വരാൻ വെയിറ്റ് ചെയ്തു..
അച്ഛനും മോണിപാപ്പനും റൂമിലോട്ടു പോയി..

അമ്മാമ വന്നു എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. മുഖത്ത് ദേഷ്യമുണ്ട്..
ഇത് കണ്ടതോടെ ഞാൻ വീട്ടിലോട്ടു ഒന്നും പറയാതെ പോയി...
പേടിയും സങ്കടവും എല്ലാം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു ...

അമ്മാമയുടെ ഒരു മെസ്സേജ് പോലും ഇല്ല.. ആ രാത്രി ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു..

അടുത്തദിവസം മനസില്ലാമനസോടെ ഞാൻ ജോലിക്കുപോയി...അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് ഇരിപ്പ് ഉറക്കുന്നില്ല...
എന്താവും എന്ന ആശങ്ക മനസ്സിൽ വന്നു...

വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ പോയി..
മോണിപാപ്പൻ എന്നെ കണ്ടതും "എടാ നീ ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ ..ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.."
ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു പോയി..ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നു..

മോണിപാപ്പൻ :കുറച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനുണ്ട് നീ ഒന്ന് കാർ എടുത്ത് വന്നേ..
ഞാൻ ആശ്വാസത്തോടെ വേഗം പോയി കുളിച് റെഡി ആയി കാർ എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് പോയി..

മോണിപാപ്പനും,അമ്മാമയും വരുന്നു ..
അമ്മാമ എന്നെ നോക്കുന്നില്ല...
മോണിപാപ്പൻ അടുത്തുള്ള സൂപ്പർമാർകെറ്റിൽ പോവാൻ പറഞ്ഞു..
ഞാൻ അവരെ കൊണ്ടുപോയി.. ഇതിനിടയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും അമ്മാമ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല..
തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ബീവറേജിൽ നിർത്താൻ പറഞ്ഞു എന്നിട്ട് എന്നോട് ഒരു കുപ്പി വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ക്യാഷ്
തന്നു.. ഞാൻ പോയി വാങ്ങിക്കൊടുത്തു..

അവരെ അവരുടെ വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തു,
ഞാൻ പോവാൻ നിൽകുമ്പോൾ മോണിപാപ്പൻ എന്നോട് കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് വരാൻ പറഞ്ഞു..

ഞാൻ അവരുടെ വീട്ടിലോട്ടു പോയി

മോണിപാപ്പൻ : എടാ എൻ്റെ ഷോപ്പിൽ അക്കൗണ്ട്സ് ഒന്നും ശെരിയാവുന്നില്ല.. നീ ഒന്ന് നോക്കണം..

( മോണിപാപ്പന് രണ്ടു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുണ്ട് )

ഞാൻ : ഞാൻ