Chapter Title : ആ മഴയത്ത് [Rahul]

കാണാൻ ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ... അരുൺ ചോദിച്ചു..? കുറച്ചു തിരക്കായിരുന്നു... രവി പറഞ്ഞു.... കുറെ നേരം അവർ രണ്ടു പേരും കൂടി കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു... അന്നത്തെ അത്താഴം രവി അവിടുന്ന് കഴിച്ചു....ഇറങ്ങാൻ നേരം ആണ് അരുൺ പറഞ്ഞത്...രവിയേട്ടാ.. ഇവൾക്ക് ലൈസൻസ് ഉണ്ട്.. പക്ഷെ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ല.... ഒന്ന് തെളിയിക്കണം... ഞാൻ ഇനി വണ്ടി ഓടിക്കാൻ മാസങ്ങൾ എടുക്കും...രവിയേട്ടന് എന്ന് സമയം ഉണ്ട്... രവിയുടെ മനസ്സിൽ ലഡു പൊട്ടി....

ഈ മാദകത്തിടമ്പ് ന്റെ അടുത്ത് തൊട്ടുരുമ്മി ഇരിക്കാൻ ഉള്ള മഹാഭാഗ്യമാണ് കൈവന്നിരിക്കുന്നത്... ഓക്കേ.... അവനു രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല ആയിരുന്നു... പുതിയ വണ്ടിയിൽ വേണ്ട... ഇവിടെ കിടക്കുന്ന ആ പഴയ അംബാസഡർ ഇല്ലേ... അതിൽ മതി... രവിയേട്ടനെ എന്നുണ്ട് സമയം... അവൻ ചോദിച്ചു... എനിക്ക് ഏതു സമയവും ഒക്കെയാണ് രവി പറഞ്ഞു.... എങ്കിൽ നാളെ മുതൽ... ഓക്കേ... ഓക്കേ.. രവി പറഞ്ഞു...

ന്യൂനമർദ്ദം ആണെന്ന് പത്രത്തിൽ കിടക്കുന്ന കണ്ടു. രാവിലെ മുതൽ ഒടുക്കത്ത മഴ... രവി മഴയെ പ്രാകി... 11 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മഴ തോർന്നു.. ഉച്ചയ്ക്കു രണ്ടു മണിയാകുമ്പോൾ താൻ എത്താം എന്ന് അരുണിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... അവൻ ഒക്കെ പറഞ്ഞു.. രവിയുടെ മനസ്സിൽ താലികെട്ട് കഴിഞ്ഞ രാത്രി ആകാൻ കൊതിക്കുന്ന ഒരു നവവരന്റെ മനസ്സായിരുന്നു.. സ്പർശനസുഖം എന്തായാലും ഇല്ല... എങ്കിലും ദർശന സുഖം എങ്കിലും ആകട്ടെ... എന്നാണ് രവി കരുതിയത്.. ആദ്യകാലത്തെ ഒരു അകൽച്ച ധന്യ ക്കും രവിയോട് ഇല്ലായിരുന്നു... അത് അവന് കൂടുതൽ സന്തോഷം നൽകി...

ഇപ്പോൾ അരുണിനെക്കാൾ സോഷ്യൽ ആയി രവിയോട് ഇടപെടുന്നത്