Chapter Title : ആ വിമാന യാത്രയില്‍ [Ajmal]

ചേർന്ന് ഇരിക്കാണ് ഉണ്ടായേ…
ഞാനെന്താ ഇയാളുടെ ഭാര്യയോ…
ഉസ്താദ് : ഫസ്‌ന.. അതെ.. മോൾ എന്നെ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഉസ്താദേ എന്ന്
വിളിക്കണ്ടാ.. സലീകാന്നോ ഇക്കാന്നോ അങ്ങനൊക്കെ വിളിച്ചാൽ മതി…
ഞാൻ : അതെന്തേ.. എല്ലാരും അങ്ങനല്ലേ വിളിക്കാറ്..
ഇക്ക: ഞാന്‍ അങ്ങനെ ഉസ്താദ് ഒന്നുമല്ല. ഞാന്‍ ഒരു കുക്ക് ആയിരുന്നു qataril. അവിടെ cookine അങ്ങനെ വിളിക്കാറുണ്ട്. അങ്ങനെ വന്ന പേരാണ്.
ഞാൻ : ഓ.. ആയിക്കോട്ടെ.. ഞാ ഇനി സലിക്കാന്നു വിളിച്ചോളാം…
ഫ്ലൈറ്റിൽ കേറി വിന്ഡോ സീറ്റ് ഞാൻ കയ്യടക്കി.. അത് പിന്നെ അങ്ങനെയാണല്ലോ.. ചെറിയ
ഫ്ലൈറ്റ് ആണ്.. രണ്ടു സീറ്റ്ള്ളു ഒരു സൈഡിൽ..
സംഭവം… സലിക്കാന്നു വിളിച്ചു തുടങ്ങിപ്പോ.. ഒരു അകൽച്ച പോയ പോലെ ആയി… ആൾ ആയിട്ടു
നല്ല കമ്പനിയായി… പുള്ളിടെ കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു മൂന്നു പിള്ളേരുടെ വാപ്പയാണ്…
മൂത്ത ആൾ.. മൂന്നാം ക്ലാസ്സിൽ ആയിട്ടൊള്ളു…
കമ്പനിയൊക്കെ ആയെങ്കിലും എനിക്ക് മനസിലാവാത്തത് എന്നോട് ഇങ്ങനെ അടുത്ത ചേർന്ന്
ഇരുന്നിട്ടൊക്കെ ഉള്ള ഈ പെരുമാറ്റം ആണ്.. കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം എടുക്കുന്ന പോലെ…
ഇപ്പോ ഫ്ലൈറ്റിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ചേർന്ന് എന്റെ മേലേക്ക് ചാരിയാണിരിക്കുന്നെ ..
സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ടപ്പോഴും… ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ… എനിക്ക് വേണ്ടി എന്റെ ബെൽറ്റിന്റെ
അറ്റം അന്ന്വേഷിച്ചപ്പോ എന്റെ തുടയിലും മറ്റും പിടിക്കേം ചെയ്തു… ഒന്നല്ലെങ്കിലും
ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ… അതിന്റെ ഒരു അകൽച്ച പോലും ഇല്ലല്ലോ എന്നോട്.. ക്ലാസ്സിലെ
ആൺകുട്ടികൾ പോലും എന്നോട് ഇങ്ങനെ ഇത്രേം ചേർന്ന് ഇരുന്നട്ടില്ല..
ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും പ്രതികരിക്കാനും പോയില്ല… എന്തോ.. അതിനുള്ള ധൈര്യം
ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാവും…
ഫ്ലൈറ്റിലെ ഫുഡ്‌ കഴിച്ചു.. ഓരോന്നും സംസാരിച്ച് ഇരുന്നു സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല..
മസ്കറ്റ് എത്താറായിന്നു പൈലെറ്റിന്റെ അറിയിപ്പ് കേട്ടപ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത് …
ഞാൻ : സലിക്കാ… എത്താറായിന്നു.. നമ്മൾ, മസ്കറ്റിൽ എടുത്തേക്കുന്ന ഹോട്ടൽ റൂം
എയർപോർട്ടിന്റെ അടുത്താണോ… അതോ കുറെ ദൂരം പോണോ..
സലിക്ക : ഹോട്ടൽ റൂമൊ ? ആ.. ഹോട്ടൽ റൂം.. ആ.. അത്… ഞാൻ മോൾടെ ഉപനോട് റൂം എടുക്കുന്ന
കാര്യം പറഞ്ഞെങ്കിലും… ഞാൻ