Chapter Title : ആഭിദ എന്റെ ഉമ്മച്ചി [Benhar]

പോലീസിൽ കേസ് കൊടുത്തു. അതിനു ശേഷം ആരും വീട്ടിൽ വരാതെ ആയത് എന്നാണ് ഞാൻ ആവിർ വഴി അറിഞ്ഞു.

പക്ഷെ ഇതു ഒന്നും സണ്ണി എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. പിന്നെ ഞാൻ ഓർത്തു അവൻ ചിലപ്പോൾ ഇതു എല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞു വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്നു കരുതി ആയിരിക്കും പറയാഞ്ഞത് എന്ന്. എന്തായാലും അവൻ ഉണ്ടല്ലോ ഉമ്മച്ചിക്ക് കൂട്ടു ആയിട്ട് എന്നു ആയിരുന്നു എന്റെ ഏക ആശ്വാസം.

അങ്ങനെ കുറച്ചു നാളുകൾ കൂടി ഞാൻ ഒളിച്ചു താമസിച്ചു. സണ്ണിയോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഷെയർ ഇപ്പോൾ വിറ്റാൽ നഷ്ട്ടം ആകും എന്നു തന്നെ പറയും. ഒളിച്ചു താമസിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ ഉപയോഗിച്ചാൽ എന്നെ ട്രാക്ക് ചെയ്യും എന്നു അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട്. ഫോൺ ഞാൻ യൂസ് ചെയ്തിട്ടേ ഇല്ല.

അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ ആണ് വീട്ടിൽ നിന്നും എന്റെ കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ എടുക്കണം എന്നു ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത്. സണ്ണിയോട് ഈ കാര്യം ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു ഇപ്പോൾ പുറത്തു ഇറങ്ങിയ ശെരി ആകില്ല. എന്തെങ്കിലും വേണം എങ്കിൽ അവൻ വീട്ടിൽ നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു തരം എന്നു. അവൻ അത് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ പോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

എനിക്ക് ഉമ്മച്ചിയെ ഒന്ന് കാണണം എന്നു കൂടി ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവനോട് പറയാതെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. എനിക്ക് പകൽ വെളിച്ചത്തു പോകാൻപറ്റാത്തത് കൊണ്ട് രാത്രി ഏറെ വൈകി ആണ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പോയത്.

ഉമ്മച്ചി ഉറങ്ങിയിട്ടിലെങ്കിൽ ഉമ്മച്ചിയെ ഒന്ന്കണ്ടു സംസാരിക്കാം അത് അല്ല ഉറക്കം ആണെങ്കിൽ ഉമ്മച്ചിയെ ശല്യ പെടുത്തത് എന്റെ സാധനനങ്ങൾ എടുത്തു തിരിച്ചു വരുക എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ. എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ അവന്റെ വണ്ടിയിൽ എന്നെ വീടിന്റെ പുറകിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇറക്കി തന്നു. അവിടന്ന് മതില് ചാടി പുറത്തെ സ്റ്റൈയർ വഴി മുകളിലെ എന്റെ മുറിയിൽ കയറാൻ ആയിരുന്നു പ്ലാൻ. എന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ പുറത്തു നിന്നു തുറക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുo. അതിനു വേണ്ടി ഞാൻ പണ്ടേ ഒരു താക്കോൽ അവിടെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു അത് ഇപ്പോൾ ഉപകാരം ആയി.

ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്ത പോലെ മതിൽ ചാടി അവിടന്ന് പുറത്തെ സ്റ്റൈയർ കേസിന്റെ അങ്ങോട്ട് നടന്നു. പുറത്തെ സ്റ്റൈർ കേസിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ആണ് ഉമ്മച്ചിയുടെ മുറിയും. ഞാൻ മുന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ശ്രേദ്ധിച്ചത് ഉമ്മച്ചിയുടെ റൂമിലെ ജനലിലൂടെ വെട്ടം പുറത്തേക്കു