Chapter Title : ആഭിദ എന്റെ ഉമ്മച്ചി [Benhar]

തരുക എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ. പക്ഷെ നീ അത് എല്ലാം തെറ്റിച്ചു ഇന്നലെ ഇങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. ഇനി ഇപ്പോൾ നീ കൂടി അറിഞ്ഞു ആകാം അതു അല്ല നീ എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് എതിര് നില്കാൻ ആണ് പ്ലാൻ എങ്കിൽ. ഞാൻ എനിക്ക് അറിയാവുന്ന അടുത്ത വഴി നോക്കും. നീ ഇവിടെ ഉള്ള കാര്യം ഞാൻ ആദ്യം നാട്ടുകാരെ വിളിച്ചു പറയും. അവിരുടെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ എന്താണ് ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നത് എന്നു ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിനക്ക് അറിയാലോ അതിനു ശേഷം ഞാൻ പോലീസിനെ വിളിക്കുo പിന്നെ ശിഷ്ട് കാലം നിനക്ക് ജയിലിലെ ഗോതമ്പ് ഉണ്ട തിന്നു തറയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങാം. പിന്നെ അതിനു എല്ലാം ബോണസ് എന്ന വണ്ണം നിന്റെ ഉമ്മയെ ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കി വിടും”.

എനിക്ക് അവനു മറുപടി കൊടുക്കൻ കിട്ടാതെ ആയി. അവൻ പറഞ്ഞത് ശെരി ആണ് നാട്ടുകാരുടെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ അവിരു എന്നെ ഇടിച്ചു ഇഞ്ച പരിപo ആക്കും . പലരും പെൺ മക്കളെ കെട്ടിക്കാൻ വെച്ച കാശു ആണ് എന്റെ ഫിനാൻസ് കമ്പനിയിൽ ഇട്ടിരുന്നത്. എനിക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല.

അപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ ശ്രേദ്ധിക്കുന്നത്. ഉമ്മച്ചി ഇരുന്നിരുന്ന സോഫയിൽ നിന്നും താഴേക്കു ഇറങ്ങി. അവന്റെ കാല് പിടിച്ചു കരയുന്നു. “സണ്ണി ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുത് വെറുതെ വിടണം. ഞങ്ങൾ നീ പറയുന്നത് എല്ലാം കേട്ടോളം” എന്നു പറഞ്ഞു.

ഉമ്മച്ചി കരയുന്നത് കണ്ടിട്ടും അവൻ ചിരിക്കുക ആണ്. അവനു ഒരു ഭവ വ്യത്യാസവും ഇല്ല. ഞാൻ ഓർത്തു എന്ത് ദുഷ്ടൻ ആണ് ഇവൻ.

സണ്ണി അപ്പോൾ എന്നെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു “ നൗഫലെ നിനക്ക് ബുദ്ധി ഇല്ലങ്കിലും നിന്റെ ഉമ്മച്ചിക്ക് ബുദ്ധി ഉണ്ട്”.

സണ്ണി ഉമ്മച്ചിയുടെ കൈ കാല് കൊണ്ട് തട്ടി മറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു. “ നിങ്ങൾ എന്റെ കാല് പിടിച്ചു കരയാതെ നിങ്ങളുടെ മകന് നല്ല ബുദ്ധി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ നോക്ക് അതുചെയ്യാതെ എന്റെ കാല് പിടിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല.” എന്നിട്ടു അവൻ ഇരുന്നിരുന്ന