Chapter Title : ആഭിദ എന്റെ ഉമ്മച്ചി [Benhar]

വായിൽ ഇട്ടു ഊമ്പി. അവന്റെ പ്രവർത്തി കണ്ട ഉമ്മച്ചിയുടെ മുഖത്തു ഒരു നാണം ആണ് ഞാൻ കണ്ടത്. അത് ഉമ്മച്ചി അധിക നേരം നോക്കി നിന്നില്ല. അവനെ തട്ടി മാറ്റി ഉമ്മച്ചി കട്ടിലിൽ നിന്നും എണിറ്റു നേരെ നടന്നു റൂമിനു ഉള്ളിലെ ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്കു പോയി.

എനിക്ക് അപ്പോൾ മനസിലായി പരുപാടി കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ ശെരി ആക്കില്ല എന്നു. ഞാൻ നേരെ താഴേക്കു പോയി ഇരുന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെ പോയി ഇരുന്നു. ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നത് സണ്ണി വീട്ടിൽ നിന്നും പോയി എന്നു ഉറപ്പു വരുത്താൻ ആണ്. കുറച്ചു നേരം അവിടെ അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറയുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ സണ്ണി ആണ് പുറത്തേക്കു വന്നത്. അവൻ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം ഇട്ടാണ് വരവ്. അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒരു തൊലിഞ്ഞ ചിരി ചിരിച്ചു പുറത്തേക്കു പോയി.

അവൻ പോയപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസം ആയി. അവൻ പുറത്തു പോയ ഉടനെ ഞാൻ പോയി മുന്നിലെ വാതിൽ അടച്ചു. വാതിൽ അടച്ചു തിരിഞ്ഞു ഉമ്മച്ചിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. എനിക്ക് അതിൽ പോയി കൊട്ടി ഉമ്മച്ചിയെ വിളിക്കാൻ ഉള്ള ദയിര്യം അപ്പോൾ ഉണ്ടായില്ല. ഞാൻ കാരണം ആണലോ പാവത്തിന് ആ അവസ്ഥ വന്നത് എന്ന കുറ്റ ബോധം ആയിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ. ഞാൻ കുറച്ച് നേരം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു. ഉമ്മച്ചി ആണേൽ പിന്നെ റൂമിനു പുറത്തേക്കു വന്നില്ല.

പിന്നെ അന്ന് രാത്രി ഞാൻ അത്താഴം കഴിക്കാതെ തന്നെ എന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി കിടക്കാൻ. ഒന്നും കഴിക്കാൻ ഉള്ള ഒരു മാനസിക അവസ്ഥ എനിക്ക് അപ്പോൾ ഉണ്ടായില്ല എന്റെ മനസ്സു മുഴുവൻ കുറ്റ ബോധം ആയിരുന്നു ഉമ്മച്ചിക്ക് ഈ അവസ്ഥ വരാൻ കാരണം ഞാൻ ആണലോ എന്ന് ഓർത്തു. ഞാൻ അന്നു ഒരുപാട് വട്ടം സ്വയം പഴിച്ചു സണ്ണിയൂട് കൂട് ബിസിനസ്സ് ചെയ്യാൻ എടുത്ത തീരുമാനം ഓർത്തു. പിന്നീട് എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീണു.

പിറ്റേ ദിവസം