Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 3 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

കൂർത്ത അവളുടെ മുഖത്തിന്‌ ഉച്ചിയിൽ ഉയർത്തി കെട്ടിയ മുടിക്കെട്ട് ഒരു അധികാരഭാവം നൽകുന്നത് പോലെ. ഇളം വെയിലിന്റെ സിന്ദൂരച്ചുവപ്പ് അവളുടെ കവിളുകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

ഉലച്ചെടുത്ത തുണികൾ ഓരോന്നായി പിഴിഞ്ഞ് കടവിലെ പരന്ന കല്ലിൽ അടുക്കി വെച്ചിട്ട് അവൾ പതിയെ മുട്ടോളം വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി. കൈ കുമ്പിളിൽ അല്പം വെള്ളമെടുത്തു തലയിലും മുഖത്തും ഒക്കെ തളിച്ചു ഒന്ന് മുഖം തിരുമ്മിയ ശേഷം അരുവിയിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേയ്ക് സാവധാനം ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടച്ചു.

അവൾ വെള്ളത്തിലേക്കു ഇരുന്നപ്പോൾ അവൾ ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടിന്റെ കീഴ്ഭാഗം ചെറിയൊരു ബലൂൺ പോലെ വെള്ളത്തിൽ ഉയർന്നു വന്നു. ശ്റൂം എന്നൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.

അതു കേട്ട് കണ്ണ് തുറന്ന അവൾ തന്നെ സ്വയം ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുണ്ട് വെള്ളത്തിലേക്കു താഴ്ത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ പല്ലുകളുടെ ഭംഗി എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. സാധാരണ ഒരാൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ മുൻവശത്തെ പല്ല് മാത്രമാണ് കാണുന്നതെങ്കിൽ ആരെയും കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലാതെ കൂടി താര ഒന്ന് ചിരിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ പല്ലിന്റെ നിരകൾ ചുണ്ടുകളുടെ വശങ്ങളിലൂടെ അണപ്പല്ലിന്റെ അരികോളം തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. അളവ് പറഞ്ഞു പണിയിച്ചത് പോലെയുള്ള മനോഹര ദന്തങ്ങൾ.

ആ പല്ലുകൾ മുളയ്ക്കുന്ന മോണകൾക്ക് ചുവന്ന ചാമ്പയ്‌ക്കയുടെ നിറം. അരുവിയിലെ തണുത്ത വെള്ളം അവളുടെ പൂറിനെ കുളിരണയിക്കുന്നത് ഞാൻ മനസാലെ കണ്ടു. താരയുടെ മുഖത്ത് ഉള്ള നിർവൃതി കലർന്ന ഭാവം അവളുടെ പൂറു തണുത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ശീതളിമ ആസ്വദിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ ഉള്ളിൽ നിരൂപിച്ചു. മുലയ്ക്കൊപ്പം വെള്ളത്തിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ മുടിയുടെ കെട്ടഴിച്ചിട്ടു. എന്നിട്ട് തല ഒന്ന് കുടഞ്ഞു.

അപ്പോൾ അഴിഞ്ഞു ഉലഞ്ഞു വീണ മുടിയിഴകൾ വിരലുകൾ കൊണ്ടവൾ വാർന്നു വിട്ടു. താര സാവകാശത്തിൽ പിന്നാക്കം ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് പൂർണമായും കിടന്നു. ആ കിടപ്പിന്റെ അനുഭൂതി ആസ്വദിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്ന തരത്തിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ശാന്തത കളിയാടി. ഭാരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത പൊങ്ങുതടി പോലെ അവൾ കിടന്നപ്പോൾ അരുവിയിലെ കുഞ്ഞോളങ്ങൾ അവളുടെ മുലകളിൽ തിരകൾ തല്ലി.

തണുത്ത കുളിരലകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കണികയും പുളകം കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ട് ഒഴുകിയകന്നു.