Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 3 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

തിരുകി.

അപ്പോളാണ് ഞാൻ ശേഖരനെ കുറിച്ച് ഓർത്തത്. ആ പാവത്താൻ എന്റെ സന്തോഷത്തിനു എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടു മാറി നിന്ന് എനിക്ക് സൗകര്യം ഉണ്ടാക്കി തന്നതാണ്. അവനും കാണാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടാവില്ലേ. വിടവിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ താര കുളി അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള മട്ടിലാണ്.

വെള്ളത്തിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ശരീരത്തിലെ സോപ്പ് പത ഒക്കെ ഉലച്ചു കളയുന്നു. ഇപ്പോൾ തന്നെ ശേഖരൻ വന്നാൽ കുറച്ചെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റും. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ എനിക്ക് എതിരായി തിരിഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നു. ശബ്ദമുണ്ടാക്കി അവനെ വിളിക്കാനും നിവർത്തിയില്ല.

അവിടെ കിടന്ന ഒരു ഉണങ്ങിയ ചുള്ളി കമ്പു ഞാൻ എടുത്ത് ഒടിച്ചിട്ട് അതിന്റെ ഒരു കഷ്ണം അവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു. അത് അവൻ ഇരിക്കുന്നടത്തോളം ചെന്നില്ല. ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു കഷ്ണം ഇത്തിരി ആയത്തിൽ അവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു. ഇത്തവണ അവന്റെ ചെവിയിൽ കൊണ്ടു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ട് കഴിഞ്ഞോ എന്ന് ചോദ്യ ഭാവേന ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

ഇല്ല ഇങ്ങോട്ട് വാ എന്ന് ഞാനും തിരിച്ചു കഥകളി കാണിച്ചു. അവൻ വീണ്ടും കുന്തക്കാലിൽ പമ്മി പമ്മി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു. പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കഥകളിയുടെ മത്സരം ആയിരുന്നു. ആ കഥകളി ആംഗ്യങ്ങൾ വാക്കുകളിലേക്ക് മാറ്റിയാൽ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു:

നോക്കെടാ പൊട്ടാ, ഇപ്പോ കഴിയും

ഓഹ് എനിക്കെങ്ങും കാണേണ്ട

അതെന്താ?

തമ്പ്രാൻ വാണം വിട്ടില്ലേ? ആശ്വാസം ആയില്ലേ?

ആ അതൊക്കെ ആയി. അപ്പോ നീയോ?

വേണ്ട. നമ്മളിതെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഏഹ്? എടാ ഭയങ്കരാ

ഞങ്ങൾ അന്യോന്യം നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കഥകളി അവസാനിപ്പിച്ചു. കാടിന്റെ വിടവിലൂടെ വീണ്ടും ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ താര ഒരു ഒറ്റമുണ്ട് മാറോളം കെട്ടി നില്കുന്നു. നനഞ്ഞ മുടി പുറത്തിന്റെ പകുതിയോളം അഴിച്ചിട്ട്, അലക്കിയ തുണികൾ എല്ലാം തോളിൽ ഇട്ട്, തേക്കിലയിൽ പൊതിഞ്ഞ സോപ്പ് കയ്യിലെടുത്, മെല്ലെ മെല്ലെ അവൾ നടന്നു അകന്നു.

അവൾ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ മുണ്ടിന് മുകളിലൂടെ നിഴലിച്ച അവളുടെ ചന്തി നോക്കി ഞാൻ നേരത്തെ കണ്ട അവളുടെ നഗ്നശരീരം ഓർത്തെടുത്തു.