Chapter Title : ആദ്യാഭിലാഷം [ഗോപിക]

ഉണർത്താൻ കണ്ട നേരം.) മനു നിരാശയും അമർഷവും പൂണ്ടു അവനെ വിളിച്ചുണർത്തിയ അവന്റെ അമ്മയെ നോക്കി.

അമ്മ : എന്താ നോക്കുന്നെ? ഉറങ്ങി മതിയായില്ലേ നിനക്ക്. പത്തിരുപതു വയസ്സായ ചെറുക്കൻ ഇവിടെ പഠിത്തവും കഴിഞ്ഞ് ജോലിയും കൂലിയും ഇല്ലാതെ വീട്ടിൽ കയറി ഇരിക്കുന്നു, കൂടെ ഉള്ളവർ ജോലിക്കും പിജി ക്കും കയറി. ഇവിടെ ഒരുത്തൻ തോറ്റു തുന്നം പാടി നടക്കുന്നു.

പോത്ത് പോലെ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നു, തിന്നുന്നു, തൂറുന്നു, ഉറങ്ങുന്നു.

(ഓ തള്ള രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങി) മനു തല ചൊറിഞ്ഞു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ടു കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു പല്ല് തെയ്ക്കാൻ പോയി.

അവന്റെ അമ്മയുടെ വക പാരായണം കേട്ടുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ പല്ല് തെയ്ച്ചു.

(അല്ലേൽ തന്നെ അവർ പറഞ്ഞതിൽ എന്താ തെറ്റ്,22 വയസ്സുണ്ട് എനിക്ക്, സകല അലമ്പുമായി കോളേജ് പഠിത്തം, അത് നേരാവണ്ണം ജയിച്ചോ അതുമില്ല, സകല അലമ്പിനും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന തെണ്ടികൾ എല്ലാം ജയിച്ചു, പിജി ക്ക് കയറി, ജോലിക്ക് കയറി, ഞാൻ മാത്രം ഇവിടെ ഇങ്ങനെ മുരടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന അഭിലാഷ് ആയിരുന്നു അവനും സ്വല്പം താമസിച്ചെങ്കിലും ജയിച്ചു, അവനും പിജി ക്ക് പോകും എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. ടീച്ചർമാരെ വായിനോക്കൽ, കോളേജ് പരിപാടികൾക്ക് ജൂനിയർ -സീനിയർ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുലകളിൽ തട്ടലും, എ പടം കാണാൻ പോകലും, ഹോ അങ്ങനെ എത്ര എത്ര അലമ്പ് ആയിരുന്നു. ആയ കാലത്ത് വല്ലതും പഠിക്കാൻ നോക്കിയിരുന്നേൽ ഇപ്പൊ ജയിച്ചെന്നെ. പാർടൈം ആയിട്ട് വല്ല ജോലിക്ക് പോകാനും മടി, എന്നാ ജോലി ഇല്ല എന്ന