Chapter Title : ആദ്യാഭിലാഷം [ഗോപിക]

: (ഹോ ആശ്വാസമായി) അപ്പൊ നിന്റെ അമ്മ ഒറ്റക്ക് എങ്ങനെയാ നിൽക്കുന്നത് പേടി ഒന്നുമില്ലേ?

അഭി : അച്ഛൻ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ആണ് ആകെ ഒരു കൂട്ട്, പക്ഷെ അമ്മക്ക് അങ്ങനെ പേടി ഒന്നുമില്ല ചുറ്റും അയൽക്കാർ ഉള്ളത് കൊണ്ടു അങ്ങനെ വലിയ പേടി ഒന്നുമില്ല.

മനു : നിനക്ക് അമ്മയെ ഒറ്റക്കക്കിയിട്ട് പോകുന്നതിൽ പേടി ഇല്ലേ?അതുമല്ല നീ അവിടെ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണോ നിൽക്കുന്നത്?

അഭി : അല്ലടാ ഇവിടെ എന്റെ ഒരു ബന്ധുവിന്റെ വീട് ഉണ്ട് അവിടെയ നിൽക്കുന്നത്. അതാകുമ്പോ ഹോസ്റ്റൽ ഫീസ് കൊടുക്കണ്ട, നല്ല ആഹാരം, പിന്നെ അമ്മയ്ക്കും ആശ്വാസം.

മനു : അപ്പൊ നിന്റെ അമ്മക്ക് വേണേൽ അവിടെ നിൽക്കായിരുന്നല്ലോ?

അഭി : ഞാൻ പറഞ്ഞതാ പക്ഷെ അമ്മ പറഞ്ഞു ഇവിടെ അമ്മ നിന്നാൽ ശെരി ആകില്ല എന്നൊക്കെ. അമ്മയെ കുറ്റം പറയാനും പറ്റത്തില്ല ഇവിടുത്തെ മത്തായി അങ്കിൾ ഒരൊന്നര പെണ്ണ് പിടിയൻ ആണ് അപ്പോ അതാകും ഇവിടെ നിൽക്കാൻ മടി.

മനു : ഹാ അതുകൊള്ളാല്ലോ, അങ്ങേരു കല്യാണം ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ലേ?

അഭി : ഉണ്ട്, ഒരു കിടിലം ഭാര്യ ഉണ്ട് ഇങ്ങേരു ഒരു 40 കഴിഞ്ഞിട്ടാ കെട്ടിയത്. ഒരു കൊച്ചും ഉണ്ട്.

മനു : എന്നിട്ടും പെണ്ണ് പിടിയോ?

അഭി : അത് അങ്ങേരു ഒരു ബിസിനെസ്സ് കാരൻ ആയത് കൊണ്ടാ സിനിമ ഫീൽഡ്ൽ ഒക്കെ ഉണ്ട് അപ്പൊ കൊള്ളാവുന്ന ഏതേലും പീസിനെ കണ്ടാൽ പണം വീശി അങ്ങ് പൂശും.

മനു : അങ്ങേരെ ഭാര്യ കിടിലം ആണെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് അപ്പോ അതോ?

അഭി : അതൊക്കെ അങ്ങേർക്കു മടുത്തു കാണും. പക്ഷെ കിടിലം ചരക്കാണ് അളിയാ അതും സിനിമ ഫീൽഡ് നിന്ന് കിട്ടിയതാ.

മനു : ഉം.. നിന്റെ ഭാഗ്യം മോനെ..

അപ്പോ ശെരി അളിയാ നീ പോകുന്നെന് മുന്നേ നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ ഞാൻ വരാം അങ്ങ്.ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞു അങ്ങ് വരാം .

അഭി : നീ വാടാ, വരുന്നെന്റ അന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ