Chapter Title : ആദ്യാനുഭവങ്ങൾ [ശിഹാബ് മലപ്പുറം]

ചന്തിയും ഉള്ള അവിടത്തേ ചില പെൺകുട്ടികളിൽ ഞാനും പെട്ടിരുന്നു. ടീച്ചർമാക്ക് അവരോടെന്ന പോലേ എന്നോടും അസൂയ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.

കോളേജിലാകട്ടെ ഇടവേളകളിൽ ലോഹ്യമടിക്കാനും മുഴുത്ത മുലകളിൽ നോക്കി പുന്നാരം പറയാനും ആൺകുട്ടികൾ മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു.

ക്ലാസിലേ അനുകുട്ടൻ ഇടക്കിടെ എന്നോട് പറയുമായിരുന്നു, ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും ഈ നെഞ്ചത്തൊന്ന് കയറികിടന്നിട്ട് ജീവൻ വെടിഞ്ഞാലും അത് ഒരു ഭാഗ്യമായാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്. ലൈബ്രറിയിലേക്കും ലാബിലേക്കുമുള്ള ഇടനാഴികളിൽ വെച്ച് അബദ്ധത്താലെന്നപോലേ കൂട്ടിമുട്ടുകയും സോറി പറയുകയും അവരുടേ പതിവായിരുന്നു.

ആ ഞാനാണിപ്പോൾ ഒരാണിന്റേ തളർന്നുറങ്ങുന്ന മാംസദണ്ഡിനേ പിടിച്ച് സഹതപിക്കുന്നത്. കീഴ്ജീവനക്കാരേയും നാട്ടുകാഷേയുമൊക്കേ വിറപ്പിക്കുന്ന ചില ഉദ്യോഗസ്ഥരേ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. വീട്ടിനു പുറത്ത് സിംഹവും ഭാര്യക്കുമുന്നിൽ പൂച്ചക്കുട്ടിയുമാണെന്ന്. സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേ അനുഭവം വെച്ച് നോക്കുംമ്പോൾ അത് ശരിയാണെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു.

മാസങ്ങൾ വർഷങ്ങളായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അലക്കിത്തേച്ച വസ്ത്രങ്ങളുടുത്ത് ബസ്സിലെന്നവണ്ണം ഞാനിരുന്നുകൊടുത്തു. ചൂടുള്ള അയാളുടേ പാലുകൊണ്ട് കക്ഷം നനഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഭർത്താവിന്റെ പാലഭിഷേകത്താൽ നനഞ്ഞു വൃത്തികേടായ ബ്ലൗസും സാരിയും അലക്കിയലക്കി എന്റേ യവ്വനം പാഴാവുകയാണെന്നെനിക്കു തോന്നിത്തുടങ്ങിയകാലം.

പേജ് ➡️ 3

"ദേ എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്, റഹീസിക്കയുടേ കൂടേയുള്ള ജീവിതം എനിക്കു മടുത്തുകഴിഞ്ഞു. വഴക്കിനും വക്കാണത്തിനുമൊന്നും ഞാനില്ല. ജീവിതത്തിൽ തെറ്റ് എല്ലാവർക്കും സംഭവിക്കും അതോർത്ത് ഇനിയും സങ്കടപ്പെടുന്നതിലർത്ഥമില്ലെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. നല്ല മനസ്സോടെ നമുക്ക് വേർപിരിയാം, ഇതിന്റേ പേരിൽ കലഹത്തനൊന്നും ഞാനില്ല. നിങ്ങളേ നാണം കെടുത്താൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. നല്ല രീതിയിൽ നിയമത്തിന്റെ വഴിയിലൂടേ പിരിയുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്, എന്താ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം."

ഒന്നും മുപടി പറഞ്ഞില്ല അദ്ദേഹം.

പക്ഷെ അതിനു ശേഷമുള്ള മൂപ്പരുടെ പെരുമാറ്റത്തിനൊക്കേ നേർത്ത