Chapter Title : ആകാംഷയുടെ 3 ദിന രാത്രങ്ങൾ 5 [Night King] [Re-written]

കുറച്ച് വൈകിപ്പോയി. ഞാൻ വന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു... അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചില്ല."

അവൾ ഓരോ കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ പരിഭ്രമത്തിനിടയിൽ തന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ വന്യമായ അടയാളങ്ങൾ മറയ്ക്കാൻ അവൾ മറന്നുപോയി. അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലും, തോളിലും, മാറിടത്തിന് തൊട്ടുമുകളിലും വരുൺ ആവേശത്തോടെ കടിച്ചു വെച്ച ആ ചുവന്ന പാടുകൾ അരുണിന്റെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ആ ബെഡിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

അരുൺ: "നമ്മുടെ ബെഡ്ഷീറ്റൊക്കെ ആകെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നല്ലോ അജി? ആരോ അവിടെ മല്ലയുദ്ധം നടത്തിയത് പോലെ... എന്തുപറ്റി?"

അജിത ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾ തന്റെ ഷാൾ എടുത്ത് കഴുത്തിന് ചുറ്റും പുതയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

അജിത: "അത്... എനിക്ക് നല്ല തലവേദനയായിരുന്നു... രാത്രി ഉറക്കമില്ലാതെ കിടന്ന് തിരിഞ്ഞതാകും. നിങ്ങൾ എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്?"

അരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ ഓരോ ചുവടും അജിതയെ ഭയപ്പെടുത്തി. അവൻ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്ന് നിന്നു. അവന്റെ പോക്കറ്റിലിരിക്കുന്ന ആ കോണ്ടം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വരുൺ പടർത്തിയ ആ ചൂടിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

അരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അജിതയുടെ കഴുത്തിലെ ആ കടുംചുവപ്പ് പാടുകളിൽ തറഞ്ഞുനിന്നു. അജിത ഭയത്തോടെ തന്റെ ഷാൾ ഒന്നുകൂടി വലിച്ചു പുതയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അരുൺ (ഗൗരവത്തിൽ): "നീ കള്ളം പറയുകയാണെന്ന് നിനക്ക് തന്നെ അറിയില്ലേ അജി? ഈ പാടുകൾ... ഇത് ചുമ്മാ ഉണ്ടായതല്ല. നീ ആരുടെ കൂടെയായിരുന്നു?"

അജിത (പ്രതിരോധിച്ചുകൊണ്ട്): "അരുണേട്ടാ... നിങ്ങൾക്കെന്താ വട്ടായോ? ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ഓഫീസ് പാർട്ടിയായിരുന്നു എന്ന്. അവിടെ എസി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഭയങ്കര അലർജി വന്നു ചൊറിഞ്ഞതാകും. നിങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കാതെ!"

അരുൺ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവൻ ബെഡിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു.

അരുൺ: "അലർജി വന്നാൽ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ഇങ്ങനെ നനഞ്ഞ പാടുകൾ ഉണ്ടാകുമോ? ഈ മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ആൽക്കഹോളിന്റെയും സിഗരറ്റിന്റെയും മണം അടിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ സിഗരറ്റ് വലിക്കാറില്ല എന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. പിന്നെ ആരാണ് എന്റെ ബെഡിലിരുന്ന് പുക വലിച്ചത്?"

അജിത (ദേഷ്യത്തോടെ): "ഓ... അതാണോ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം? ഞാൻ പബ്ബിൽ പോയപ്പോൾ എന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ച മണമായിരിക്കും അത്. അതല്ലാതെ ഇവിടെ ആരും വന്നിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സംശയിച്ച് എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കരുത്!"