Chapter Title : ആള്‍ ഇന്‍ വണ്‍ 1 [പമ്മന്‍ ജൂനിയര്‍]

മോനേ അകത്തേക്ക് വാ....'' നീലിമ കിച്ചുവിനെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

''ദാ... പിള്ളേരേ വായ് നോക്കി നിക്കാതെ വേഗം റെഡിയാവ് ലക്ഷ്മണന്‍ ഓട്ടോയും കൊണ്ടിപ്പോ വരും പറഞ്ഞേക്കാം...'

നീലിമയും കിച്ചുവും ദിവാന്‍കോട്ടിലിരുന്നു.

''ആന്റീ ഞാന്‍ രാവിലെയീടെ വന്നാരുന്നു അന്നേരം ആരേം കാണാഞ്ഞോണ്ട് ഞാനങ്ങ് പോയി...'

'ആണോ... എപ്പോ...'

'രാവിലെ ഒരു ഒന്‍പത് മണിയായിക്കാണും ആന്റീ..ഡോറ് ലോക്കല്ലാരുന്നു. പക്ഷെ ആരെ കാണാഞ്ഞോണ്ട് ഞാനങ്ങ് പോയി...'

കിച്ചു അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നീലിമയുടെ മുഖം വാടി. അവളുടെ തലയിലേക്ക് ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നി. ഞരമ്പുകള്‍ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നു.

പക്ഷെ കിച്ചു അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

''ആന്റീ എന്റെ അച്ഛനെ അറിയോ ആന്റിക്ക്''കിച്ചു നീലിമയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവള്‍ തിരിച്ചും നോക്കി.

''അറിയില്ല... ആരാ...'

'ഞങ്ങടച്ഛന്‍ വലിയ കവിയാന്നു പറഞ്ഞ് നടക്കുവാ ആന്റീ...' കിച്ചു ചിരിച്ചു. നീലിമയ്ക്ക് ചിരിവന്നില്ല. ചിരിക്കുംപോലെ അവള്‍ അഭിനയിച്ചു. ക്ലോക്കിലെ ഒന്‍പത് മണിയുടെ മണിനാദമായിരുന്നു അവളുടെ കാതുകളില്‍.

കുട്ടികള്‍ പടനിലത്തേക്ക് പോയി. നീലിമ സോഫയിലിരിക്കയാണ്. ഭാനുമതി ഫോണില്‍ വിളിച്ചു.

''ഇല്ലമ്മാ ഞാന്‍ വരണില്ല... അവര് വന്നിട്ടുണ്ട്... ഗൗരിക്കുട്ടീടെ ഫീഡിംഗ് ബോട്ടില്‍ ഒന്നൂടെ ചൂട് വെള്ളത്തില്‍ കഴുകണേ...'

'അത് പിന്നെനിക്ക് അറിയാന്‍ മേലായോ...?'' ഭാനുമതി വീണ്ടും ശുണ്ഡിയെടുത്തു.

ആരോ കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചു. നീലിമ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് വാതിലിലേക്ക് ചെന്നു.

ആ കണ്ണുകള്‍ തമ്മിലിടഞ്ഞു.

നാലുകണ്ണുകളും നാണത്തിന്റെയും പരുങ്ങലിന്റെയും ആലസ്യത്തില്‍ ഇടറി. വാതില്‍ തുറന്നു കൊടുത്തിട്ട് നീലിമ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. കട്ടിലില്‍ ഇടതുവശം ചരിഞ്ഞ് അവള്‍ കിടന്നു.

തലവേദന.

തലവേദന കൂടുന്നു.

അബദ്ധം പറ്റിയതിന് തനിക്കാണ്. ആദ്യമായാണ് ബാലേട്ടനല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷന്‍ തന്റെ നഗ്‌നതകാണുന്നത്. നീലിമയ്ക്ക് ഭൂമി പിളര്‍ന്ന് അകത്തേക്ക് പോയാലോയെന്ന് തോന്നിപ്പോയ നിമിഷം. സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.

ക്ലോക്കില്‍ ഒരു മണിയുടെ മണിമുഴക്കം.

''നീലീ....''

വാതിലില്‍ നിന്നാണ് ശബ്ദം.

അവളില്‍ ലജ്ജ നിറഞ്ഞു. എങ്കിലും കിടന്നുകൊണ്ടുതന്നെ ചോദിച്ചു.

''ചോറുണ്ണണ്ടേ...'

'അതിന് വെളമ്പിത്തരാന്‍ ആരൂല്ലല്ലോ... ബാലന്‍ പറഞ്ഞോണ്ടാ ഞാന്‍ വന്നത്. ഇവിടാരുല്ല ശശാങ്കണ്ണനൊന്നങ്ങോട്ട് പോയെന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞോണ്ടാ ഞാന്‍ വന്നത്...'

'ശശാങ്കണ്ണന്‍ വന്നോണ്ട് കുഴപ്പോന്നൂല്ല...' നീലിമ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും ശശാങ്കന്‍ അതു