Chapter Title : ആലങ്കാട്ട് തറവാട് 1 [Power Game]

പരിശ്രമത്തിനുശേഷം വലതുകൈ അവനു വേണ്ടിയ ഒന്നിനെ കണ്ടെത്തി.ചേച്ചിയുടെ മനോഹരമായ കന്തിൽ തൊട്ടു.പെട്ടെന്ന് ചേച്ചി കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചു. “ എന്തുപറ്റി മോളൂ...” “ ഇപ്പോ വേണ്ട ആരെങ്കിലും വന്നാലോ കതകെല്ലാം തുറന്ന് കിടക്കുകയാ.” ലജ്ജയോടെ ചേച്ചി പറഞ്ഞു. “ ഞാൻ പോയി കതകടച്ചിട്ട് വരാം ..” “ പക്ഷേ അത് വേണോ ?” ചേച്ചി ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു “ ദേ മോളൂ വാക്കു പറഞ്ഞതാ എന്റെ എന്താഗ്രഹവും സാധിച്ചു തരാമെന്ന്.” “ നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായോ എന്നെ?” “ ഒരുപാടൊരുപാടിഷ്ടമാ എനിക്കീ കള്ളിപ്പെണ്ണിനെ.” മറുപടിക്കായി കാത്തുനിൽക്കാതെ മുന്നിലെ വാതിൽ ഓടിപ്പോയി ഉള്ളിൽ നിന്ന് കുറ്റിയിട്ടു.തിരിഞ്ഞതും ചേച്ചി ദേ ഹാളിൽ നിൽക്കുന്നു.എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്ന് നോക്കിയശേഷം കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.ആ നോട്ടത്തിൽ എന്നെ മൊത്തമായി കത്തിച്ച് കളയാൻ പോന്നത്രയും കാമം കത്തിജ്വലിച്ച് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.യാന്ത്രികമായി കാലുകൾ ആ റൂമിനെ നോക്കി നീങ്ങി.ചേച്ചി കട്ടിലിനൊരു വശത്തായി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കുറ്റിയിട്ട് അരികത്തായി ചെന്നിരുന്നു.ചേച്ചി നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നു.ആ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായി എനിക്ക് തോന്നി.ആ ചുണ്ടുകൾ എന്നെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. “ മോളൂ ..” “ ങും.....” ഞാൻ കൈകൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ ചുണ്ടിൽ തൊട്ടു.അധരങ്ങളിലൂടെ പലപ്രാവശ്യം കൈ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമായി അലഞ്ഞ്നടന്നു.നല്ല മാർദ്ദവമുള്ള ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ “ ഞാനീ ചുണ്ടിലൊന്നുമ്മ വച്ചോട്ടെ.” മറുപടിക്കായി കാത്തുനിൽക്കാതെ എന്റെ മുഖം ആ മുഖത്തോടടുപ്പിച്ചു.ആ കണ്ണുകൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലുടക്കി.ഹൊ ശരിക്കുമാ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ എന്നെ കൊത്തിവലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. “ മോളേ നീരചേ വീട്ടിലാരുമില്ലേ.ഈ പെണ്ണിതെവിടെപ്പോയിക്കിടക്കുന്നു മോളേ നീരചേ.” മുറ്റത്തുനിന്നുള്ള ശബ്ദം ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു. “ നീ ഇവിടിരിക്ക് ഞാൻ പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം.” ചെറിയ പരിഭ്രമത്തോടെ ചേച്ചി വാതിൽ തുറന്ന് ഉമ്മറത്തേക്കിറങ്ങി. “ നീയെന്താ പെണ്ണേ വീടൊക്കെ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നത്.വിനോദെവിടെ?” ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് അത് നാണിത്തള്ളയാണെന്ന് മനസ്സിലായി.ചേച്ചിയുടെ വീടിന് തൊട്ടു പിന്നിലാണവരുടെ വീട്.തൊണ്ണൂറ് വയസ്സു കഴിഞ്ഞെങ്കിലും നല്ല പയറുപോലെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും ഒരിക്കലും വീട്ടിലടങ്ങിയിരിക്കില്ല.ഭർത്താവ് പണിക്കർ ഒരു കിടരോഗിയാ രാത്രി ആരെങ്കിലും കൂടെ വേണം അതുകൊണ്ടാവും നാണിത്തള്ളയോട് വന്ന് കൂട്ട് കിടക്കാൻ വിനോദേട്ടൻ പറയാതിരുന്നത്. “