Chapter Title : ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ [Riya Akkamma]

ചാറി തുടങ്ങിയ മഴ വലിയൊരു പേമാരി ആയി പെയ്തിറങ്ങി കത്തിച്ചു വെച്ച വിളക്കണഞ്ഞു മനുവും ചിറ്റയും ആഹ് മഴയില്‍ നനഞ്ഞു മഴത്തുള്ളികള്‍ ചിറ്റയുടെ ശരീരത്തെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരമാകി 'നിലാവുള്ള രാത്രിയില്‍ മഴയില്‍ പൂര്‍ണ്ണനഗ്നരായി പരസ്പ്പരം ഇണ ചേരുന്ന ആഹ് അമ്മയും മകനും'' ഈ കാഴ്ച്ച എന്റെ മനസ്സിന്റെ താളം തെറ്റിച്ചു ചിറ്റയുടെ സ്ഥാനത്ത് അമ്മയേയുടേയും മനുവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് എന്റേയും രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു ആ നിമിഷം ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു ഇനിയെന്നും സൈന കണ്ണന്റെ മാത്രമാണു. മഴ ശമിച്ചു മനുവിന്റെ നെഞ്ചില്‍ എല്ലാം മറന്നു ചിറ്റ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുന്നു അവന്‍ ചിറ്റയെ വിളിച്ചു അമ്മേ ചിറ്റ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു മോനേ മനു കൊരണ്ടിമേല്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന തോര്‍ത്ത് എടുത്തു ഒന്നു പിഴിഞ്ഞു എന്നിട്ട് ചിറ്റയുടെ മുടിയും ശരീരമാസകലം തുടച്ചു വ്രിത്തിയാക്കി തോര്‍ത്ത് വീണ്ടും പിഴിഞ്ഞു അതിലെ വെള്ളമെല്ലാം കളഞ്ഞു ചിറ്റയെ ഉടുപ്പിച്ചു അമ്മേ നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം നല്ല വിശപ്പുണ്ട് അത്താഴം കഴിക്കാം ഉം ചിറ്റ ഒന്നു മൂളി കണ്ണാ ആഹ് വിളക്ക് എടുത്തോണം ഇത്രയും പറഞ്ഞു ചിറ്റയെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു മനു താഴേക്ക് പോയി പിന്നാലെ ഞാനും വിളക്ക് ഞാന്‍ അവരുടെ ഹാളില്‍ ഒരു മൂലക്കായി ഭദ്രമായി വെച്ചു അല്‍പ്പസമയം കഴിഞ്ഞു മനു കുളിച്ചു ഒരു കാവി മുണ്ടും കറുത്ത കുറത്തയും ധരിച്ച് ഹാളിലേക്ക് വന്നു കണ്ണാ ഈ കസേര എല്ലാം ഒന്ന് മാറ്റ് മനു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഞാന്‍ കസേര എല്ലാം മാറ്റി ഒരു ചൂലെടുത്ത് അവിടമാകെ വ്രിത്തിയാക്കി അപ്പോഴേക്കും മനു ഹാളില്‍ ഒരു പായ വിരിച്ചു കണ്ണാ കൈ കഴുകി വാ കഴിക്കാം മനു എന്താടാ ? ചിറ്റ എവിടെ ? ആഹ് അവളിപ്പോള്‍ വരും ഓഹ് ചിറ്റയിപ്പോള്‍ നിന്റെ ഭാര്യ ആണല്ലൊ ഇനി അവളെന്നൊക്കെ ആവാല്ലൊ പോടാ മൈരേ മനു ഒരു കള്ളചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ കൈകള്‍ കഴുകി വന്നിരുന്നു കൂടെ മനുവും അപ്പോഴേക്കും ചിറ്റ രണ്ട് വാഴയിലകളുമായി അവിടേക്ക് വന്നു ചുവന്ന സാരിയും ചുവന്ന സ്ലീവ് ലെസ്സ് ബ്ലൗസ്സും കാതില്‍ കമ്മലും കയ്യില്‍ വളകളുമൊക്കെയുണ്ട്