Chapter Title : ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ [Riya Akkamma]

എട്ടും പത്തും വയസ്സ് അയാള്‍ എന്നെ കളഞ്ഞിട്ട് പോയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു മരിച്ചാലൊ എന്നു പോലും ഓര്‍ത്തുപോയി പക്ഷേ എന്റെ മക്കള്‍ ആഹ് ഒരു കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാ ഞാന്‍ ജീവിച്ചത് പിന്നെ നിന്റെ അമ്മ അവള്‍ മാത്രമേ എനിക്കൊരു കൂട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അന്നും ഇന്നും കണ്ണാ ഒരുപാട് കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ഞാന്‍ അന്നു തീരുമാനിച്ചതാ എത്ര കഷ്ട്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും എന്റെ മക്കളെ എല്ലാം ഒരു നല്ല നിലയില്‍ എത്തിക്കണം എന്നു അതെനിക്കു സാധിച്ചു പിന്നെ ഇത് ഒരു മകന്‍ അമ്മയില്‍ നിന്നും കാണാനും ക്കേള്‍ക്കാനും ആഗ്രഹിക്കാത്തതാനു എന്റെ കണ്ടതും കേട്ടതും ഞാന്‍ അവന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു തെറ്റ്കാരി ആയിരുന്നിട്ട് പോലും അവന്‍ എനിക്ക് വച്ചു നീട്ടിയത് അവന്റെ കൂടെ അവന്റെ പെണ്ണായി ഒരു ജീവിതമാ എന്നെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം എനിക്കു കിട്ടവുന്നതില്‍ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം ആണു കണ്‍ന ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു പുരുഷനു

മുന്നില്‍ കീഴ്‌പ്പെടുന്നുണ്ടങ്കില്‍ അതെന്റെ മോന്റെ മുന്നില്‍ മാത്രമായിരിക്കും ചിറ്റയുടെ ആഹ് വാക്കുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ എനിക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല പൂര്‍ണ്ണ മനസ്സോടെയാണു ചിറ്റ മനുവിനെ സ്വീകരിച്ചതെന്ന് അവരുടെ വാക്കുകളില്‍ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി ഞാന്‍ ആഹ് സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരെണ്ണം എടുത്ത് കത്തിച്ചു വലിച്ചു അപ്പോഴേക്കും മനു അവിടേക്ക് വന്നു അളിയാ ഒരു പുകയിങ്ങ് താ മനു എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും സിഗരറ്റ് വാങ്ങി അതില്‍ നിന്നും ഒരു പുകയെടുത്ത് ആഞ്ഞു വലിച്ചു പുറത്തേ തള്ളി എന്നിട്ട് ചിറ്റയോട് പറഞ്ഞു എടി ചെന്ന് കിടക്ക കുടഞ്ഞു വിരിച്ചിട് കിടക്കാം നല്ല ക്ഷീണം ആഹ് ചിറ്റ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയതിനു ശേഷം വീടിനകത്തേക്ക് പോയികണ്ണാ ഉം നീ എന്നാ ചെല്ല് അവരു ഒറ്റക്കല്ലെ ഉള്ളു ഉം എന്നാ ശരി അളിയാ നിങ്ങളുടെ ആദ്യ രാത്രി നടക്കട്ടെ പോടാ അതൊക്കെ എന്നെ കഴിഞ്ഞു ഇന്നലെ വരെ അമ്മയെ കളിച്ചു ഇന്നു മുതല്‍ അമ്മഭാര്യയെ കളിക്കാം ഹ ഹ ഹ കണ്ണാ ഉം സൈന ചിറ്റയുടെ കാര്യത്തില്‍ നീ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കണം കാരണം അവരു ജീവിക്കുന്നത്