Chapter Title : ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ [Riya Akkamma]

വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല ചിറ്റെ നിങ്ങള്‍ അമ്മയും മകനും എങ്ങനെ ജീവിതം അങ്ങനൊക്കെയാ മോനെ നമ്മള്‍ പോലും അറിയാതെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഇങ്ങനെ പലതും സംഭവിക്കും ചിറ്റക്ക് ഇതൊന്നും തെറ്റാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ലേ ? തെറ്റ് അങ്ങനെ ഒന്നില്ല കണ്ണാ നമ്മുടെ ഈ ജീവിതം എന്ന് പറയുന്നത് മറ്റു പലതിനോടും ഉള്ള കുറച്ചു കടപ്പാടുകള്‍ മാത്രമാണു അതു നിര്‍വഹിക്കുക മനുക്കുട്ടന്റെ അപ്പന്‍ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ അവനു 3 വയസ്സ് മാത്രമെ പ്രായമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു മൂത്തവള്മാര്‍ക്ക് എട്ടും പത്തും വയസ്സ് അയാള്‍ എന്നെ കളഞ്ഞിട്ട് പോയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു മരിച്ചാലൊ എന്നു പോലും ഓര്‍ത്തുപോയി പക്ഷേ എന്റെ മക്കള്‍ ആഹ് ഒരു കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാ ഞാന്‍ ജീവിച്ചത് പിന്നെ നിന്റെ അമ്മ അവള്‍ മാത്രമേ എനിക്കൊരു കൂട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അന്നും ഇന്നും കണ്ണാ ഒരുപാട് കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ഞാന്‍ അന്നു തീരുമാനിച്ചതാ എത്ര കഷ്ട്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും എന്റെ മക്കളെ എല്ലാം ഒരു നല്ല നിലയില്‍ എത്തിക്കണം എന്നു അതെനിക്കു സാധിച്ചു പിന്നെ ഇത് ഒരു മകന്‍ അമ്മയില്‍ നിന്നും കാണാനും ക്കേള്‍ക്കാനും ആഗ്രഹിക്കാത്തതാനു എന്റെ കണ്ടതും കേട്ടതും ഞാന്‍ അവന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു തെറ്റ്കാരി ആയിരുന്നിട്ട് പോലും അവന്‍ എനിക്ക് വച്ചു നീട്ടിയത് അവന്റെ കൂടെ അവന്റെ പെണ്ണായി ഒരു ജീവിതമാ എന്നെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം എനിക്കു കിട്ടവുന്നതില്‍ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം ആണു കണ്‍ന ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു പുരുഷനു

മുന്നില്‍ കീഴ്‌പ്പെടുന്നുണ്ടങ്കില്‍ അതെന്റെ മോന്റെ മുന്നില്‍ മാത്രമായിരിക്കും ചിറ്റയുടെ ആഹ് വാക്കുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ എനിക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല പൂര്‍ണ്ണ മനസ്സോടെയാണു