Chapter Title : ആലസ്യം

അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി ഇരുന്ന് അബ്ദൻ കറക്കാൻ തുടങ്ങി. മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾ കണ്ടത് അതിനുള്ളിലിരുന്ന് ഒരാൾ തന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുന്നതാണ്. ഒരുപാട് തവണ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കണെറ്റുടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആ സാധനം പതിയെ പതിയെ തന്റേതിലേക്ക് കയറുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ പാന്റീസ് നനയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ഒന്നുകൂടി അവൾ നോക്കുന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടാവണം.. ഒന്നുകൂടി അവൾക്ക് കാണാൻ പാകത്തിന് മുത്തു അബ്ദുൻ ഇരുന്നു കൊടുത്തു. തന്റെ ശരീരം തളരുന്നതുപോലെ അവൾക്കു തോന്നി. മുത്തു അണ്ണന്റെ കരുത്ത് ഏറ്റുവാങ്ങാൻ അവൾക്ക് ധ്യതിയായി. മുറ്റത്ത് ആരുടേയോ വിളി കേട്ടാണ് ശാന്തമ്മ നോക്കിയത്. അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ കാർത്തിയാനി ചേച്ചി പാൽ വാങ്ങാൻ വന്നതാണ്. ശാന്തമ്മയ്ക്ക് അവരെ കൊല്ലാനാണ്. തോന്നിയത്. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ മറക്കാൻ ആവാത്ത ഒരു നിമിഷമാണ് തള്ള കുളമാക്കിയത്. ശാന്തമ്മ മൂത്തു അണ്ണന്റെ മുഖത്തേക്ക് ദയനീയമായി നോക്കി. അതേ ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു മുത്തുവിന്റെ മുഖത്തും. കൈയിൽ കിട്ടി എന്നു കരുതിയ നിധിയാണ് ഒരു സെക്കന്റ് കൊണ്ട് ഇല്ലാതായത്. പാൽ കൊണ്ടുവന്നു തന്നിട്ട് പോകുമ്പോഴും മുത്തു അണ്ണന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നഷ്ടബോധം അവൾ കണ്ടു. അവൾക്കും വിഷമം തോന്നി. അവളും അത്രയ്ക്ക് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് പരസ്പരം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഒരിക്കലും അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടന്നില്ല. കാലങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പ്രകാശേട്ടന്റെ അമ്മയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള മരണം. നോക്കാനാളില്ലാത്ത പശുക്കളെ വിറ്റു. പിന്നീട് പലപ്പോഴും മുത്തു അണ്ണനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാനുള്ള ഡൈര്യം അവൾക്കില്ലായിരുന്നു. സുഷമയുടെ ജനനത്തോടുകൂടി ശാന്തമ്മ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ഒതുക്കി തന്റെ കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി. വല്ലപ്പോഴും പ്രകാശന്റെ പരാക്രമങ്ങൾക്ക് അവൾ നിന്നു കൊടുത്തു. അവളുടെ വിരക്തി കൊണ്ടാവാം. വീണ്ടും ഒരിക്കൽകൂടി അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചില്ല. വളർന്നപ്പോൾ അമ്മയുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയും മകൾ തന്നെയായിരുന്നു. എന്തും തുറന്നു പറയുകയും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അമ്മയും മകളും. ഒരിക്കൽ പോലും ശരിയായ രീതിയിൽ ഒരു പുരുഷസുഖം അച്ഛനിൽ നിന്നും അമ്മയ്ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് സംസാരത്തിൽ നിന്നും സുഷമയ്ക്ക് മനസിലായിട്ടുണ്ട്. സത്യത്തിൽ അപ്പോഴോക്കെ അവൾക്ക് അമ്മയോട് സഹതാപം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. രഘുവേട്ടൻ